کیف پول چند امضایی چیست؟ معرفی بهترین کیف پول های چند امضایی

در دنیای ارزهای دیجیتال، اعتماد کامل به یک فرد می‌تواند ریسک‌های جبران‌ناپذیری به همراه داشته باشد. یک اشتباه کوچک، یک هک ناگهانی یا حتی یک لحظه غفلت می‌تواند به از دست رفتن کل سرمایه منجر شود. به همین دلیل، بهتر است اختیار و امنیت دارایی، میان چند تصمیم‌گیرنده مورد اعتماد تقسیم شود و دقیقاً همین‌جا است که کیف پول چند امضایی وارد عمل می‌شود. در این مطلب از ایران بروکر می‌خواهیم به بررسی این نوع کیف پول، مزایا، معایب، کاربردها، نحوه عملکرد، مقایسه آن با کیف پول‌های معمولی و در نهایت معرفی بهترین کیف پول‌های چند امضایی بپردازیم.

کیف پول چند امضایی چیست؟

کیف پول چند امضایی (Multi-Signature Wallet) نوعی کیف پول ارز دیجیتال است که برای انجام و تأیید تراکنش‌ها به بیش از یک کلید خصوصی نیاز دارد. در واقع برخلاف کیف پول‌های معمولی که به آن‌ها تک امضایی می‌گویند و داشتن یک کلید به‌تنهایی کنترل کامل را در اختیار کاربر قرار می‌دهد، کیف پول چند امضایی اختیار را میان چند شخص یا چند دستگاه توزیع می‌کند.

کیف پول‌های چند امضایی معمولاً طبق الگوی (M از N) عمل می‌کنند. مطابق این الگو، N نشان‌دهنده کل تعداد کلیدهایی است که ایجاد و توزیع شده و M حداقل تعداد کلید‌های لازم جهت تأیید یک تراکنش را مشخص می‌کند. به‌عنوان مثال اگر کیف پول (الف)، ۳ از ۵ باشد، یعنی شما برای انجام تراکنش به حداقل ۳ کلید خصوصی نیاز دارید تا بتوانید تراکنش‌ها را انجام دهید.

ساختار دیگری وجود دارد که به آن N از N می‌گویند. در این الگو، همه مالکان اصلی کیف پول باید تراکنش را تأیید کرده تا اجرا و پردازش شود. برای مثال، در ساختار ۳ از ۳، همه طرف‌ها باید با کلید خصوصی منحصربه‌فرد خود امضا کنند تا تراکنش معتبر شناخته شود.

این ساختار تضمین می‌کند که حتی اگر یکی از کلیدهای خصوصی گم شود یا به خطر بیفتد، دارایی‌ها همچنان امن و در دسترس باقی می‌مانند. همچنین متکی بودن به یک شخص و یا مرجع واحد را از بین می‌برد و آن را به گزینه‌ای مناسب برای محافظت از دارایی‌های باارزش، مدیریت خزانه‌داری شرکت‌ها، کسب‌وکارها و سازمان‌های خودگردان غیرمتمرکز (DAO) تبدیل می‌کند؛ موقعیت‌هایی که اعتماد به یک فرد یا دستگاه ریسک بسیار زیادی را به‌دنبال دارد.

نحوه عملکرد کیف پول چند امضایی

نحوه عملکرد کیف پول‌های چند امضایی در چهار فرآیند خلاصه می‌شود:

1. تنظیم مالکان اصلی کیف پول
2. ایجاد تراکنش
3. پیشنهاد تراکنش‌ها به سایر مالکان
4. اجرا و تأیید تراکنش توسط سایر مالکان

در مرحله اول، کیف پول با مجموعه‌ای مشخص از آدرس‌ها به‌عنوان مالکان اصلی تنظیم می‌شود و هر فرد کیف پول خود را راه اندازی می‌کند. پس از آن مشخص می‌کنند که حداقل تعداد امضای موردنیاز برای تأیید تراکنش چه مقدار باشد و هر کدام جفت‌کلید رمزنگاری‌شده مخصوص خود را تولید می‌کنند.

توجه داشته باشید که مالکان کیف پول می‌توانند افراد متفاوتی باشند؛ مانند اعضای هیئت‌مدیره یک شرکت و یا حتی دستگاه‌های متفاوت متعلق به یک شخص مانند کیف پول سخت‌افزاری، لپ تاپ و تلفن همراهش.

در مرحله دوم، هر زمان که نیاز به جابه‌جایی دارایی باشد، یکی از مالکان یک تراکنش را ایجاد می‌کند. این تراکنش شامل اطلاعاتی مانند گیرنده، مبلغ، شبکه بلاک چینی و سایر داده‌های موردنیاز است. در این مرحله، تراکنش در وضعیت انتظار قرار می‌گیرد تا سایر مالکان آن را بررسی و تأیید کنند.

سپس سایر مالکان این تراکنش را بررسی کرده و درصورت موافقت، با استفاده از کلیدهای خصوصی خود آن را امضا می‌کنند. کیف پول اعتبار امضاها را بررسی می‌کند و به‌محض آنکه تعداد امضاهای معتبر به حد نصاب، یعنی M برسد، تراکنش به شبکه بلاک چین ارسال، پردازش و پس از تأیید، دارایی‌ها منتقل می‌شوند.

کاربرد استفاده از کیف پول چند امضایی

قابلیت‌های متنوع کیف پول‌های چند امضایی باعث شده که بتوانند نیازهای متنوعی را در اکوسیستم بلاک چین و در میان شرکت‌ها و سازمان‌های مختلف پوشش دهند. در ادامه این بخش به برخی از مهم‌ترین کاربردهای کیف پول چند امضایی اشاره خواهیم کرد.

خزانه‌های دائو

سازمان‌های غیرمتمرکز خودگردان (DAO) از کیف‌ پول‌های چند امضایی برای مدیریت سرمایه‌های جامعه و کاربران در بلاک چین استفاده می‌کنند. تراکنش‌ها معمولاً فقط پس از تصویب یک رأی‌گیری حاکمیتی امضا می‌شوند؛ این کار شفافیت را افزایش می‌دهد و تضمین می‌کند تصمیم‌ها با نظر جامعه همسو باشند.

مدیریت دارایی شرکت‌ها

شرکت‌های معمولی و یا سازمان‌هایی که در زمینه کریپتو فعالیت می‌کنند، از کیف پول‌های چند امضایی جهت افزایش امنیت دارایی‌های شرکت بهره می‌برند. این موضوع باعث می‌شود که از سوءاستفاده مالی و خطاهای سهوی و یا عمدی جلوگیری شود و انتقال‌های بزرگ تنها با تأیید اکثر مدیران انجام شود.

احراز هویت دوعاملی (2FA)

کیف پول‌های چند امضایی می‌توانند به‌عنوان نوعی احراز هویت دوعاملی نیز عمل کنند. به‌عنوان مثال یک کاربر کلیدهای خصوصی خود را روی دستگاه‌های مختلفی نگهداری می‌کند. هنگام تراکنش باید دو یا چند کلید از دستگاه‌های جداگانه تأیید بدهند تا بتواند دارایی را جابه‌جا کند. اما اگر بیشتر کلیدها را از دست بدهد، ممکن است خودش هم نتواند به دارایی‌ها دسترسی داشته باشد. از دیگر کاربردهای کیف پول‌های چند امضایی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• صرافی‌های ارز دیجیتال
• شرکت‌های سرمایه‌گذاری

مزایای کیف پول چند امضایی

مزایا کیف پول‌های چند امضایی تنها به امنیت بالا ختم نمی‌شود. دیگر مزایای این نوع کیف پول‌ها عبارت‌اند از:

• جلوگیری از تراکنش‌های غیرمجاز : حتی اگر یکی از کلید‌ها به خطر بیفتد، تراکنش‌های غیرمجاز انجام نخواهند شد، زیرا سایر اعضا آن تراکنش را تأیید نکرده‌اند.
• امکان بازیابی دارایی:در صورتی که در ساختار چند امضایی (مثلاً ۲ از ۳)، یکی از کلیدها گم شود، دارایی‌ها از بین نمی‌روند. اما اگر تعداد کلیدهای در دسترس از حداقل تعداد مورد نیاز (M) کمتر شود، دسترسی به دارایی‌ها غیرممکن خواهد شد. البته توجه داشته باشید که این موضوع و مورد قبلی فقط برای الگوهای M از N صدق می‌کند.
• دسترسی مشترک افراد سازمان به وجوه: گروهی از مدیران یک سازمان می‌توانند وجوه شرکت را در آن کیف پول نگهداری و به آن‌ها دسترسی پیدا کنند، اما نمی‌تواند به‌تنهایی و بدون رضایت دیگر اعضا، از آن‌ها استفاده کنند.
• امنیت بسیار بالا: در کیف پول‌های چند امضایی، وابستگی به یک کلید خصوصی از بین رفته و امینت دارایی‌ها افزایش می‌یابد.

معایب کیف پول چند امضایی

کیف پول‌های چند امضایی باوجود مزایا و امنیت بالایی که دارند، معایبی نیز داشته که می‌توانند برای کاربران محدودیت‌هایی ایجاد کنند. این معایب شامل موارد زیر هستند:

• پیچیدگی بالا: استفاده از کیف پول چند امضایی می‌تواند از یک کیف پول معمولی ارز دیجیتال پیچیده‌تر باشد. راه‌اندازی و مدیریت امضاها به دانش فنی و درک مناسبی از بلاک چین نیاز دارد.
• هزینه‌های بالا: استفاده از کیف پول چند امضایی ممکن است نسبت به کیف پول‌های معمولی، کارمزد تراکنش بیشتری داشته باشد؛ زیرا ایجاد و مدیریت چند امضا هزینه‌برتر خواهد بود و به محاسبات و ذخیره‌سازی بیشتری روی بلاک چین نیاز دارد.
• دشواری در تغییر روش‌ها: تغییر شیوه‌های عملیاتی یک کیف پول چند امضایی باید با دقت و با رضایت همه مالکان کیف پول انجام شود؛ موضوعی که ممکن است در فرایند تغییر، مشکلاتی ناخواسته ایجاد کند.
• نامناسب برای استفاده فردی: کیف پول‌های چند امضایی با اینکه امنیت بسیار بالایی دارد، اما برای استفاده فردی و یا روزمره گزینه‌ای مناسب و به‌صرفه نیستند و بیشتر برای گروه‌ها و یا سازمان‌ها کاربرد دارد.
• زمان بالای پردازش تراکنش‌ها: در این نوع کیف پول‌ها سرعت پردازش کمی کندتر از کیف پول‌های معمولی است، زیرا به بررسی و تأیید تراکنش‌های تمامی مالکان کیف پول نیاز است و این موضوع کمی وقت‌گیر خواهد بود.
• احتمال از دست رفتن دارایی‌ها: درصورتی که تعداد زیادی از کلیدهای خصوصی گم و یا سرقت شود، ممکن است دیگر نتوانید به کیف پول دسترسی داشته باشید.

امنیت کیف پول چند امضایی

مهم‌ترین مزیت و نقطه مثبت کیف پول‌های چند امضایی، امنیت بسیار بالای آن‌ها است. در یک کیف پول معمولی، یک حمله فیشینگ یا گم شدن عبارت بازیابی (Seed Phrase) می‌تواند به از دست رفتن کامل دارایی منجر شود. اما در یک کیف پول چند امضایی (۲ از ۳)، هکر برای سرقت دارایی باید به دو کلید جداگانه دسترسی پیدا کند؛ کلیدهایی که معمولاً در مکان‌های فیزیکی متفاوت نگهداری می‌شوند یا در اختیار افراد مختلف هستند.

در واقع این کیف پول‌ها با حذف نقطه شکست واحد، امنیت بالایی را برای کاربرانشان فراهم می‌کنند. همچنین اگر کاربر یکی از کلیدهای خود را از دست بدهد، دسترسی‌اش به دارایی‌ها به‌طور کامل قطع نمی‌شود و می‌تواند با استفاده از کلیدهای باقی‌مانده، دارایی‌ها را به یک کیف پول جدید منتقل کند.

همین موضوع باعث شده است که کیف پول‌های چند امضایی به استاندارد رایج در امانت‌داری‌های سازمانی تبدیل شوند و یک مدیرعامل به‌تنهایی نتواند حساب شرکت را خالی کند؛ بلکه به تأیید مدیر مالی یا یکی دیگر از مدیران نیاز داشته باشد. اکنون که با کیف پول‌های چند امضایی آشنا شدیم، اجازه دهید ۵ نمونه از بهترین نمونه‌های موجود را بررسی کنیم.

بهترین کیف پول‌های چند امضایی

وقتی صحبت از ایمن‌سازی دارایی‌های دیجیتالی افراد یک گروه صحبت می‌کنیم، کیف پول‌های چند امضایی با الزام به چندین تأیید برای انجام تراکنش‌ها، یک لایه حفاظتی اضافه فراهم می‌کنند. در ادامه به برخی از بهترین کیف پول های چند امضایی به‌همراه مزایا و معایب هرکدام اشاره خواهیم کرد.

کیف پول الکتروم (Electrum)

یکی از بهترین کیف پول های چند امضایی، الکتروم است که مخصوص بیت کوین بوده و به‌دلیل سرعت بالای آن شناخته می‌شود. این کیف پول از قابلیت چند امضایی پشتیبانی کرده و به کاربران اجازه می‌دهد کیف پول‌هایی ایجاد کنند که برای انجام تراکنش‌ها به چند امضا نیاز دارند. الکتروم با انواع کیف پول‌های سخت‌افزاری سازگار است و با آفلاین نگه داشتن کلیدهای خصوصی، امنیت را افزایش می‌دهد.

مزایا الکتروم

• سرعت بالا
• متن‌باز
• پشتیبانی از قابلیت چند امضایی

معایب الکتروم

• رابط کاربری قدیمی
• به‌دلیل ماهیت نرم‌افزاری بودن اپلیکیشن، این کیف پول در معرض فیشینگ قرار دارد.

کیف پول آرموری (Armory)

از دیگر کیف پول‌های چند امضایی که مخصوص بیت کوین و دسکتاپ است، می‌توان به آرموری اشاره کرد. این کیف پول قابلیت‌های پیشرفته‌ای مانند پشتیبانی از قابلیت چند امضایی و ذخیره‌سازی سرد (Cold Storage) را ارائه می‌دهد، بنابراین برای کاربرانی که مقدار قابل‌توجهی بیت‌ کوین نگهداری می‌کنند، گزینه‌ای مناسب به شمار می‌آید.

مزایا آرموری

• ویژگی‌های امنیتی قدرتمند
• متن‌باز
• امکانات پیشرفته برای کاربران حرفه‌ای

معایب آرموری

• پیچیدگی‌های زیاد برای کاربران مبتدی
• عدم پشتیبانی از سایر ارزهای دیجیتال

کیف پول گنوسیس سیف (Gnosis Safe)

گنوسیس سیف یک کیف پول چند امضایی است که عمدتاً برای اتریوم و بلاک چین‌های سازگار با ماشین مجازی اتریوم یا EVM طراحی شده است. این کیف پول به کاربران اجازه می‌دهد الگوهای چند امضایی ایجاد کنند. به همین دلیل برای تیم‌ها و سازمان‌هایی که دارایی‌های دیجیتال را مدیریت می‌کنند، بسیار مناسب است.

مزایا گنوسیس سیف

• متن‌باز
• رابط کاربری مناسب
• پشتیبانی از برنامه‌های غیرمتمرکز

معایب گنوسیس سیف

• عدم پشتیبانی از بیت کوین و بلاک چین‌های ناسازگار با EVM
• امنیت پایین در برابر تهدیدات آنلاین و هکرها نسبت به کیف پول‌های سرد

کیف پول بیت‌گو (BitGo)

بیت‌گو یکی دیگر از بهترین کیف پول های چند امضایی بوده که مناسب سرمایه‌گذاران نهادی و کسب‌و‌کارها طراحی شده است. این کیف پول از ارزهای دیجیتال زیادی پشتیبانی می‌کند و ویژگی‌های امنیتی در سطح سازمانی ارائه می‌دهد؛ از جمله دسترسی چندکاربره و کنترل‌های پیشرفته سیاست‌گذاری.

مزایا بیت‌گو

• پشتیبانی از بیش از ۱۰۰ نوع ارز دیجیتال
• ارائه گزینه‌هایی مانند بیمه برای مشتریان نهادی
• قابلیت‌های امنیتی پیشرفته

معایب بیت‌گو

• پیچیدگی بالا برای کاربران فردی
• کارمزد بالاتر نسبت به کیف پول‌های استاندارد

کیف پول کاسا (Casa)

کاسا از دیگر کیف پول‌های چند امضایی است که مناسب بیت کوین طراحی شده و روی افزایش امنیت تمرکز دارد. این کیف پول قابلیت‌های امنیتی و فرایند بازیابی ساده‌ای به کاربرانش ارائه می‌دهد و امنیت بالا بدون پیچیدگی فنی را فراهم می‌آورد.

مزایا کاسا

• مناسب کاربران مبتدی
• پشتیبانی پاسخ‌گو
• فرایند راه‌اندازی آسان

معایب کاسا

• عدم پشتیبانی از سایر ارزهای دیجیتال
• مبتنی بر اشتراک بوده و ممکن است برای همه کاربران جذاب نباشد

تفاوت کیف پول چند امضایی و کیف پول معمولی

کیف پول چند امضایی با کیف پول معمولی تفاوت‌هایی دارد که در این جدول به آن‌ها اشاره خواهیم کرد تا بتوانید بر اساس نیازها و مدیریت ریسک خود، گزینه مناسب برای خودتان را انتخاب نمایید.

کلام پایانی | کیف پول چند امضایی چیست؟

در دنیایی که یک کلیک اشتباه، یک کلید گم‌شده یا یک تصمیم عجولانه می‌تواند به از دست رفتن سرمایه منجر شود، کیف پول چند امضایی فقط یک ابزار فنی نیست؛ بلکه لایه‌ای از اعتماد، نظم و امنیت را با استفاده از الگوهایی مانند (M از N) و (N از N) برای مدیریت دارایی‌های دیجیتال فراهم می‌آورد و با تبدیل کنترل فردی به تأیید جمعی، ریسک را کاهش می‌دهد و خیال کاربران، تیم‌ها و سازمان‌ها را آسوده‌تر می‌کند.

کیف پول‌های مولتی ساین باوجود امینت بالا، معایبی مانند هزینه‌های تراکنش بالا و پیچیدگی‌های زیادی دارند که آن را برای استفاده‌های فردی نامناسب کرده است. از بهترین کیف پول های چند امضایی نیز می‌توان به گنوسیس سیف، الکتروم، آرموری، بیت‌گو و کاسا اشاره کرد و استفاده از این نوع کیف پول‌ها به اهداف و میزان ریسک‌هایی که متوجه دارایی‌هایتان است، بستگی دارد.