پشت پرده بونوس‌های معاملاتی در بروکرهای فارکس

اگر تازه وارد حوزه ترید در فارکس شده‌اید، احتمالا به بونوس معاملاتی یا طرح‌های تشویقی که بروکرهای فارکس مختلف ارائه می‌دهند برخورده‌اید! وعده سرمایه اولیه رایگان، افزایش اهرم و قدرت خرید، یا پاداش‌های واریزی وسوسه کننده‌ای که در نگاه اول شبیه به یک هدیه از سوی بروکر به نظر می‌رسند. اما پشت این ویترین جذاب و رنگارنگ، مکانیزم‌های پیچیده مالی، تعهدات قراردادی سنگین و در بسیاری از حوزه‌ها، چالش‌های جدی قانونی قرار دارد.

با ما همراه باشید تا به بررسی دقیق ساختار بونوس‌های معاملاتی، موضع نهادهای نظارتی در خصوص این آفرها و تحلیل ریسک‌هایی بپردازیم که دریافت این طرح‌های تشویقی برای معامله‌گران به همراه دارد. مطمئن باشید بعد از خواندن این مقاله، دید شما نسبت به بونوس‌های معاملاتی در بروکرهای فارکس تغییر خواهد کرد!

انواع بونوس معاملاتی و تفاوت آنها با یکدیگر

ما قبلا در صفحه بونوس بروکرهای فارکس به صورت مفصل در خصوص این ابزار تبلیغاتی کارگزاری‌های صحبت کردیم، اما در ادامه مروری به آن خواهیم داشت. تمام بونوس‌های فارکس یکسان طراحی نشده‌اند و ماهیت متفاوتی دارند:

آگهی×

۱. بونوس بدون واریز (No Deposit Bonus)

اعتباری اندک (معمولا بین ۳۰ تا ۱۰۰ دلار) که بدون نیاز به واریز پول به کاربر داده می‌شود. هدف آن آشنایی با پلتفرم است، اما شروط برداشت سود آن به شدت نامتعارف، محدود به سقف‌های برداشت بسیار پایین (مثلا حداکثر ۵۰ دلار سود) و منوط به احراز هویت‌ است.

۲. بونوس واریز اعتباری قابل ضرر

این نوع بونوس وارد بخش Equity حساب می‌شود و به شما اجازه می‌دهد از آن برای تحمل ضرر معاملاتی استفاده کنید؛ یعنی اگر پول واریزی شما سوخت، معاملات همچنان با پول بونوس تا آخرین سنت باز می‌مانند. این نوع بونوس از نظر ساختاری واقعی‌ترین نوع اعتبار است، اما بروکرها به ندرت و با درصدهای پایین آن را ارائه می‌دهند.

۳. بونوس نمایشی یا غیر قابل ضرر

بسیاری از بونوس‌های ۱۰۰٪ یا ۲۰۰٪ واریز در این دسته قرار می‌گیرند. این اعتبار فقط برای باز کردن پوزیشن‌های بزرگتر (مارجین اولیه) کاربرد دارد، اما به هیچ عنوان ضرر را پوشش نمی‌دهد. به محض اینکه ضرر حساب به موجودی واقعی واریزی کاربر برسد، بونوس فورا حذف شده و حساب بدون اخطار استاپ‌ اوت می‌شود.

۴. طرح‌های بازگشت کارمزد یا کش بک ( Cashback)

پاداشی که بر اساس هر لات معامله‌ای که انجام می‌دهید به حساب شما برمی‌گردد. در واقع بخشی از اسپردی است که به بروکر داده‌اید و معمولا نقد، بدون محدودیت برداشت و شفاف‌ترین نوع پاداش مالی است.

پشت پرده بونوس‌های معاملاتی فارکس؛ چرا بروکرها بونوس می‌دهند؟

واقعیت این است که هیچ نهاد مالی یا تجاری بدون داشتن مدل درآمدی سودآور، دست به توزیع پول رایگان یا اعتباری نمی‌زند! به هر حال هر کسی به دنبال منافع خود است و بروکرهای بازار فارکس هم از این قائله مستثنی نیستند! بروکرهای فارکس (به‌ ویژه بروکرهای مارکت میکر و بخش عمده‌ای از کارگزاران فعال در حوزه آفشور) از مدل‌های کسب درآمدی متکی بر حجم معاملات و اختلاف قیمت خرید و فروش (اسپرد) سود می‌برند.

طرح‌های بونوس (مانند بونوس خوش‌آمدگویی، بونوس واریز، کش‌ بک‌های حجمی و…) سه هدف اصلی را دنبال می‌کنند:

• افزایش گردش مالی: شروط برداشت بونوس‌ها تقریبا همیشه به انجام حجم مشخصی از معاملات (لات سایز) گره خورده است. کاربر برای آزادسازی بونوس ناچار است تعداد معاملات بسیار بیشتری انجام دهد که مستقیما به معنای پرداخت اسپرد و کمیسیون بیشتر به بروکر است.
• به تعویق انداختن کال مارجین: اعتبار بونوس به عنوان مارجین حمایتی عمل می‌کند و به معامله‌گر اجازه می‌دهد معاملات زیان‌ده را بیشتر باز نگه دارد. این امر در عمل به جای نجات معامله‌گر، زمان سقوط حساب را طولانی‌تر کرده و ضرر نهایی او را بیشتر می‌کند.
• جذب نقدینگی در بازارهای رقابتی: در بازاری که ده‌ها بروکر برای جذب هر کاربر رقابت می‌کنند، بونوس به عنوان یک قلاب بازاریابی عمل می‌کند تا مشتری سرمایه خود را به جای رقیب، در این پلتفرم واریز کند!

بونوس فارکس در درجه اول یک ابزار بازاریابی است، نه هدیه‌ای نقدی و بدون شرط! بروکرها از پیشنهادهای تشویقی برای جذب مشتری جدید، افزایش واریز یا ترغیب مشتریان فعلی به ادامه فعالیت استفاده می‌کنند. در مقابل، معامله‌گر ممکن است اعتبار اضافی، پاداش نقدی یا امتیاز قابل تبدیل به وجه دریافت کند.

مسئله اینجاست که همه بونوس‌ها ماهیت یکسانی ندارند. برای مثال، ممکن است بروکری ۱۰۰ دلار به حساب مشتری اضافه کند، اما این مبلغ فقط برای پشتیبانی از مارجین قابل استفاده باشد. بروکر دیگری شاید اجازه برداشت بونوس را بدهد، به شرط آنکه معامله‌گر حجم مشخصی معامله انجام دهد.

حتی عبارت «بونوس قابل برداشت» نیز به تنهایی کافی نیست. باید مشخص شود چه زمانی قابل برداشت است، آیا سود حاصل از آن محدودیت دارد و برداشت بخشی از سرمایه اولیه چه اثری بر اعتبار باقی مانده می‌گذارد.

یک بونوس ۳۰ درصدی با شروط ساده و شفاف ممکن است برای تریدر مناسب‌تر از بونوس ۱۰۰ درصدی با محدودیت‌های پیچیده باشد. درصد بالاتر الزاما به معنی ارزش بیشتر نیست.

آیا ارائه بونوس معاملاتی توسط بروکر قانونی است؟ | موضع رگولاتورهای جهانی

این بخش مهمترین بخش این مقاله است! بر خلاف تصور عمومی که فکر می‌کند بروکری که بونوس دارد معتبرتر است، در واقعیت کاملا برعکس است! هرچه رگولاتوری یک نهاد نظارتی معتبرتر باشد، محدودیت‌های اعمال شده بر روی طرح‌های تشویقی و بونوس‌ها سخت‌گیرانه‌تر و گاهی مصداق ممنوعیت کامل است.

بروکرهایی که تحت نظارت رگولاتوری‌های معتبر فعالیت می‌کنند، اجازه ارائه بونوس معاملاتی و طرح تشویقی به تریدرهای خرد آن حوزه را ندارد. لذا اگر بروکری در کشور شما بونوس معاملاتی تبلیغ کرد، می‌توان در نظر گرفت که آن بروکر در آن حوزه جغرافیایی تحت تنظیم و نظارت هیچ رگولاتوری معتبری نیست.

قانون بونوس در رگولاتورهای سطح 1 بین المللی

نهادهای ناظر سطح بالا در اروپا و استرالیا، بونوس و طرح‌های تشویقی مرتبط با محصولات اهرمی مشتقه (مانند CFDها و فارکس) را به عنوان یک عامل مخرب در تصمیم‌گیری سرمایه‌گذاران خرد شناسایی کرده‌اند.

• سازمان بورس و اوراق بهادار اروپا (ESMA): طی دستورالعمل مداخله در محصول خود که مربوط به سال ۲۰۱۸ است، ارائه هرگونه مزایای پولی و غیرپولی با هدف ترغیب معامله‌گران خرد به معاملات CFD را ممنوع اعلام کرد.
• کمیسیون بورس و اوراق بهادار قبرس (CySEC): بر اساس بیانیه خط‌ مشی PS-04-2019 و بخشنامه‌های نظارتی بعدی، شرکت‌های سرمایه‌گذاری قبرسی (CIF) از ارائه وجه نقد یا سایر تشویق‌ها برای ترغیب مشتریان خرد به تجارت منع شده‌اند؛ چرا که مزایای معاملاتی (در قالب بونوس یا غیر آن) رفتارهایی را ترویج می‌کنند که در تضاد با منافع بهترین مشتری است.
• کمیسیون سرمایه‌گذاری و اوراق بهادار استرالیا (ASIC): در دستورالعمل مداخله در محصول خود، ممنوعیت‌های سخت‌گیرانه‌ای بر روی مشوق‌ها اعمال کرده است. طبق بازنگری‌های این نهاد، حتی تخفیف‌ها و ابزارهای پژوهشی خاص نیز زیر ذره‌بین قوانین سخت‌گیرانه قرار دارند تا از ترغیب کاذب معامله‌گران جلوگیری شود.
• بریتانیا: نهاد FCA از سال ۲۰۱۹ محدودیت‌های دائمی برای بازاریابی و فروش CFD به مشتریان خرد اعمال کرده است. طبق بندهای COBS 22.5.20 و COBS 22.5.21، شرکت‌های مشمول حق ندارند برای تشویق مشتریان خرد به معامله، بونوس افتتاح حساب یا سایر مشوق‌های ممنوع ارائه کنند.
• FCA+1
• آلمان: نهاد BaFin نیز در چارچوب محدودیت‌های CFD، ارائه مزایای مالی و برخی مشوق‌های غیرمالی را برای مشتریان خرد ممنوع کرده است.

البته این مقررات را نباید به تمام محصولات مالی، تمام مشتریان یا تمام کشورهای جهان تعمیم داد. نوع محصول، وضعیت مشتری و نهاد حقوقی ارائه دهنده خدمات اهمیت دارند.

برای مثال، ممکن است یک بروکر چند شرکت ثبت شده در کشورهای مختلف داشته باشد. اینکه یکی از شرکت‌های زیرمجموعه تحت نظارت یک رگولاتور اروپایی قرار دارد، به معنی اعمال همان حمایت‌ها بر حساب مشتری نزد شرکت دیگری در یک حوزه قضایی متفاوت نیست.

به همین دلیل، اگر بروکری هم زمان از رگوله معتبر اروپایی استفاده می‌کند و بونوس معاملاتی هم تبلیغ می‌کند، باید بررسی کنید که حساب شما دقیقا نزد کدام شعبه حقوقی آن بروکر است.

قانون بونوس در رگولاتوری‌های سطح ۲ و بروکرهای آفشور

بر خلاف اتحادیه اروپا، بریتانیا و استرالیا، بروکرهایی که تحت نظارت رگولاتورهای مناطق آفشور (مانند سندیکاهای کارگزاری در جزایر موریس FSC، سیشل FSA، سنت وینسنت SVGFSA یا بلیز IFSC) فعالیت می‌کنند، دست بازتری در ارائه بونوس دارند.

• در این مناطق، قوانین محدودیتی صریح و مطلق برای ممنوعیت بونوس ندارند.
• بروکرها از این خلأ قانونی استفاده می‌کنند تا با ارائه بونوس‌های سنگین (مثلا بونوس‌های ۱۰۰٪ یا ۲۰۰٪ واریز)، مشتریانی را که به دلیل محدودیت‌های رگولاتوری اروپا یا استرالیا دسترسی به اهرم‌های بالا و بونوس ندارند، جذب کنند.

از انجا که تریدرهای ایرانی تحت شعبه آفشور بروکرهای فارکس کار می‌کنند، لذا بروکرها به راحتی می‌توانند با بونوس معاملاتی مشتری جذب کنند بدون اینکه مشکل قانونی برای آنها به وجود بیاید و اینجا است که ممکن است تریدرهای ایرانی با چالش‌هایی مواجه شوند!

شروط پنهان و تله‌های حقوقی قراردادهای بونوس‌های معاملاتی

اگر کاربری تصمیم بگیرد در یک بروکر آفشور از بونوس معاملاتی استفاده کند، باید بداند که قوانین داخلی بروکر (و گاها قوانین اختصاصی همان بونوس) سرشار از تبصره‌هایی است که به بروکر اجازه می‌دهد سود شما (و حتی در برخی موارد اصل سرمایه شما) را پرداخت نکند! من به این قوانین می‌گویم تله حقوقی! مهمترین این تله‌ها عبارتند از:

• فرمول‌های پیچیده آزادسازی: برای برداشت مقدار مشخصی بونوس (مثلا ۱۰۰ دلار)، از شما خواسته می‌شود معادل مثلا ۵۰ الی ۱۰۰ لات معامله استاندارد انجام دهید. محاسبات ریاضی نشان می‌دهد که کارمزد (اسپرد) پرداختی شما در طول این حجم معاملاتی، بسیار بیشتر از مبلغ بونوشی است که قرار است آزاد شود!
• قوانین ابطال ناگهانی بونوس: در بسیاری از بروکرها، به محض اینکه زیان حساب به مبلغ واریزی اصلی کاربر نزدیک شود یا مارجین به حد مشخصی برسد، بونوس پیش از کال مارجین شدن اصلیِ حساب باطل می‌شود و کل موقعیت‌های باز کاربر بسته می‌شود.
• محدودیت برداشت سود حاصل از بونوس: برخی بروکرها بندهایی دارند که اگر با اعتبار بونوس سودی کسب کنید، برداشت آن سود مشروط به طی کردن همان حجم معاملات سنگین است و تا زمان تکمیل نشدن حجم، هیچگونه برداشتی (حتی از اصل سرمایه و سود شخصی) امکانپذیر نیست.

هشدار: بدون مطالعه قرارداد مشتریان بروکر و قوانین اختصاصی بونوس معاملاتی، از فعال کردن هرگونه بونوس یا طرح تشویقی بر روی حساب خود خودداری کنید.

مهمترین اطلاعات هر طرح بونوس معمولا در سند شرایط و ضوابط آن قرار دارد. تبلیغات ممکن است روی مبلغ پاداش تمرکز کنند، اما همین بندهای قراردادی تعیین می‌کنند معامله‌گر واقعا چه چیزی دریافت خواهد کرد. در ادامه مفصل‌تر در خصوص این موارد صحبت می‌کنیم.

شرط حجم معاملاتی برای آزادسازی بونوس

یکی از رایجترین محدودیت‌ها، الزام به انجام حجم مشخصی معامله برای تبدیل بونوس به مبلغ قابل برداشت است. فرض کنید بروکر اعلام کرده است به ازای هر ۵ دلار بونوس، باید یک لات معامله انجام دهید. اگر ۱۰۰ دلار بونوس دریافت کنید، شرط آزادسازی آن ۲۰ لات خواهد بود.

اما عبارت «یک لات» نیز باید دقیق بررسی شود. آیا فقط معاملات بسته شده محاسبه می‌شوند؟ آیا تمام نمادها مشمول طرح هستند؟ آیا حجم معامله روی طلا و شاخص‌ها مانند جفت‌ارزها محاسبه می‌شود؟ و… برخی طرح‌ها ممکن است برای نمادهای مختلف ضرایب متفاوتی داشته باشند یا فقط معاملات دارای حداقل مدت زمان مشخص را بپذیرند.

در نتیجه، پیش از پذیرش بونوس باید روش محاسبه حجم واجد شرایط را از سند رسمی همان طرح مطالعه کنید. اگر مشخص نیست، از بونوس استفاده نکنید.

محدودیت برداشت سود و اصل سرمایه

دریافت بونوس لزوما به معنی دریافت پول قابل برداشت نیست. برای درک تفاوت‌ها، می‌توان سه مدل متداول را مقایسه کرد.

موضوع مهم دیگر، برداشت اصل سرمایه است. بعضی بونوس‌ها اجازه برداشت سپرده را می‌دهند، اما هم زمان تمام یا بخشی از اعتبار بونوس را حذف می‌کنند. برخی نیز ممکن است شروط دیگری برای حفظ پاداش داشته باشند.

معامله‌گر باید پیش از فعال‌سازی بونوس، پاسخ روشنی برای این سوال داشته باشد: اگر همین فردا بخواهم تمام پول واریزی خودم را برداشت کنم، چه اتفاقی می‌افتد؟

حذف بونوس هنگام برداشت یا افت موجودی

یکی از ریسک‌هایی که کمتر از طرف تریدرها دیده می‌شود، حذف اعتبار معاملاتی در شرایطی است که معامله‌گر هنوز موقعیت باز دارد!

فرض کنید حسابی با موجودی واقعی ۵۰۰ دلار و اعتبار بونوس ۵۰۰ دلار دارید. اگر بروکر این اعتبار را در محاسبه مارجین لحاظ کند، حذف ناگهانی آن می‌تواند مارجین آزاد را کاهش دهد. این وضعیت ممکن است حساب را به سطح مارجین کال یا استاپ اوت نزدیک کند.

نکته مهم این است که همه پلتفرم‌ها و طرح‌ها اعتبار بونوس را به یک شکل در Equity یا Free Margin لحاظ نمی‌کنند. بنابراین نباید فرض کرد عدد نمایش داده شده در بخش کردیت همیشه مانند پول واقعی از معاملات پشتیبانی می‌کند.

اگر بروکر امکان حذف بونوس را براساس افت موجودی، کاهش اکوئیتی یا برداشت وجه در نظر گرفته باشد، باید زمان و فرمول اجرای آن نیز روشن باشد.

محدودیت استراتژی‌های معاملاتی و تاریخ انقضا

بعضی بونوس‌ها، روش‌های معاملاتی خاصی را ممنوع می‌کنند! برای نمونه، ممکن است معاملات بسیار کوتاه‌ مدت، معاملات هم‌ زمان در جهت مخالف، برخی روش‌های آربیتراژ یا معامله در شرایط مشخص بازار برای آزادسازی بونوس پذیرفته نشوند. همچنین ممکن است پاداش تاریخ انقضا داشته باشد. اگر معامله‌گر تا پایان مهلت تعیین شده به حجم لازم نرسد، اعتبار یا حق دریافت پاداش را از دست می‌دهد.

این محدودیت‌ها باید پیش از شروع معامله بررسی شوند، نه زمانی که درخواست برداشت سود رد شده است! از طرفی وجود عبارت‌های مبهم مانند «بروکر می‌تواند بنا به تشخیص خود بونوس را لغو کند» نیز می‌تواند این اختیار را به بروکر بدهد که سلیقه‌ای برخورد کند!

چرا یک تریدر سودده نباید بونوس معاملاتی دریافت کند؟

اگر یک تریدر بر اساس استراتژی که کار می‌کند، مدیریت ریسک دقیق و سیستم معاملاتی منظم فعالیت می‌کند، دریافت بونوس نه تنها هیچ ارزشی به دارایی او اضافه نمی‌کند، بلکه مدیریت سرمایه‌اش را دچار اختلالات محاسباتی جدی خواهد کرد.

اگر استراتژی شما کار می‌کند و سودده هستید، مهمترین دلایلی که نباید از بونوس معاملاتی بروکرهای فارکس استفاده کنید عبارتند از:

1. به هم ریختن فرمول‌های مدیریت ریسک: تریدرهای حرفه‌ای ریسک معاملات خود را بر اساس موجودی نقدی واقعی محاسبه می‌کنند نه موجودی اعتباری (Credit). ورود اعتبار بونوس به متاتریدر، محاسبات حداکثر افت سرمایه مجاز (Max Drawdown) و حجم پوزیشن بر پایه درصد ریسک حساب را پیچیده و غیرواقعی می‌کند.
2. بروز مشکل در برداشت سود: بزرگ‌ترین دارایی یک تریدر موفق، آزادی در برداشت سریع سود حاصل از معاملات است. بسیاری از بونوس‌ها قید و بندهایی دارند که در صورت درخواست برداشت هر بخش از سود، بونوس فعال به طور خودکار لغو شده و حتی در برخی شرایط سخت‌گیرانه، بروکر معاملات را مجددا محاسبه یا بخشی از سودهای به دست آمده قبلی را کسر می‌کند.
3. ریسک مداخله و بهانه‌های حقوقی بروکر: بروکرهایی که بونوس‌های وسوسه‌کننده ارائه می‌دهند، بندهای بسیار مبهمی تحت عنوان “سوءاستفاده از بونوس” در قراردادهای خود دارند. اگر تریدری سودهای زیاد پشت سر هم کسب کند، این احتمال بالاست که با استناد به سبک معاملاتی او (مانند اسکالپینگ سریع، معاملات زمان اخبار یا هج کردن)، از پرداخت سود امتناع کنند.

از کدام بونوس استفاده کنیم و از کدام دوری کنیم؟

انتخاب نادرست بونوس می‌تواند حساب معاملاتی شما را مستقیما به سمت لیکوئید شدن پیش ببرد. برای اینکه در تله‌های بازاریابی گرفتار نشوید، این طبقه‌بندی را مد نظر قرار دهید:

گزینه‌هایی که می‌توان از آنها استفاده کرد (با احتیاط)

• ریبیت و کش بک‌های نقدی: چون پول واقعی هستند، محدودیتی برای اصل حساب ایجاد نمی‌کنند و نوعی تخفیف کارمزد محسوب می‌شوند.
• بونوس‌های دراداون با سقف پایین: مبالغ بونوس سبک (مثلا ۱۰ تا ۲۰ درصد) که اجازه تحمل دراداون را می‌دهند و در قرارداد آن‌ها قید «حق برداشت آزادانه سود و اصل پول در هر زمان» وجود دارد.

گزینه‌هایی که اکیدا باید از آنها اجتناب کنید

• بونوس‌های غیرقابل ضرر: این بونوس‌ها توهم قدرت خرید ایجاد می‌کنند و عملا بدترین سناریو برای مدیریت ریسک هستند.
• بونوس‌های با سود مشروط به لات‌های سنگین: هر بونوسی که شرط برداشت سود آن انجام ده‌ها لات معامله باشد، یک تله رفتاری برای سوق دادن تریدر به قمار و اورترید است.

آیا بروکری که مدام بونوس می‌دهد قابل اعتماد است؟

پاسخ کوتاه بر اساس استاندارد نهادهای ناظر مالی بین‌المللی این است، خیر! تبلیغات زیاد با وعده بونوس‌های نجومی واریز معمولا نشانه‌ای از ساختارهای ضعیف نظارتی و ریسک بالاست.

• تناقض با رگولیشن‌های معتبر جهانی: نهادهای نظارتی سطح ۱ به صراحت متوجه شدند که بونوس‌ها به دلیل ماهیت گمراه کننده، به سرمایه سرمایه‌گذاران خرد آسیب می‌زنند و ارائه آنها را برای بروکرهای تحت نظارت خود ممنوع کردند. بنابراین بروکری که به طور گسترده بونوس نقدی توزیع می‌کند، قطعا تحت یک لایسنس آفشور ضعیف (Tier-3) با نظارت حداقلی فعالیت دارد.
• سیگنال ریسک نقدینگی و مشکلات در برداشت وجه: بروکری که به شدت برای جذب سرمایه‌های خرد به مسابقات و بونوس متکی است، ممکن است برای تأمین نقدینگی جاری خود به جریان مداوم واریزهای جدید وابسته باشد. پلتفرم‌هایی که ارزش پیشنهادی آنها به جای اسپرد پایین، سرعت اجرای سفارش‌ها و امنیت سرمایه، معطوف به «پول رایگان» است، در زمان پرداخت سودهای سنگین یا درخواست‌های خروج سرمایه بزرگ، بالاترین نرخ شکایت‌های کاربران را در مجامع مالی به خود اختصاص می‌دهند.

نگاهی به قوانین وال استریت و بازار ایالات متحده در مورد بونوس

بازار مالی آمریکا (به ویژه در حوزه بورس سهام وال‌ استریت، بازار آپشن و مشتقه) تاریخچه‌ای بسیار طولانی‌تر و سخت‌گیرانه‌تر در برخورد با طرح‌های تشویقی و پاداش‌های کارگزاری دارد.

در بازار نهادی وال‌ استریت، مفهومی به نام Soft Dollar Practices وجود دارد که به معامله‌گران و مدیران صندوق اجازه می‌دهد در ازای هدایت حجم بالای معاملات به یک کارگزار خاص، خدمات پژوهشی، نرم‌افزارهای تحلیل مالی یا داده‌های بازار را به صورت تخفیف‌دار یا رایگان دریافت کنند.

این روش اگرچه نوعی پاداش غیرپولی محسوب می‌شود، اما توسط کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC) به شدت قانون‌گذاری و شفاف‌سازی شده است تا تضاد منافع ایجاد نکند.

اما در بخش سرمایه‌گذاران خرد، ایالات متحده دارای سخت‌گیرانه‌ترین قوانین جهان است. نهادهای نظارتی آمریکا یعنی NFA (انجمن ملی معاملات آتی) و CFTC (کمیسیون معاملات آتی کالای آمریکا) طی قوانین اصلاحی جامع به ویژه پس از بحران مالی ۲۰۰۸، ارائه هرگونه بونوس واریز، اعتبار معاملاتی یا پاداش‌های حجمی به معامله‌گران خرد را کاملا ممنوع کرده‌اند. بروکرها و کارگزاران فارکس در ایالات متحده تحت هیچ شرایطی اجازه ندارند برای افتتاح حساب یا واریز وجه، به مشتری اعتبار هدیه بدهند.

دلیل این ممنوعیت مطلق، نگاه رگولاتورهای آمریکایی است که بونوس را ابزاری فریبنده برای تشویق سرمایه‌گذاران خرد به ریسک‌های ویرانگر و رفتارهای قمارگونه می‌دانند. به همین دلیل است که امروزه بروکرهای معتبر رگوله شده در آمریکا (مانند OANDA یا فارکس دات کام) هیچگاه بونوس واریزی به مشتریان خود ارائه نمی‌دهند.

جمع‌بندی؛ چه زمانی بهتر است بونوس فارکس را فعال نکنیم؟

پشت پرده بونوس‌های معاملاتی فارکس، ترکیبی از اهداف بازاریابی بروکر، شرایط قراردادی و ریسک‌های مالی معامله‌گر قرار دارد. بونوس می‌تواند اعتبار اضافی یا پاداشی واقعی فراهم کند، اما ارزش آن فقط زمانی مشخص می‌شود که قابلیت برداشت، هزینه آزادسازی و تأثیر آن بر حساب روشن باشد.

پیش ازفعال کردن هر بونوس، بهتر است موارد زیر را بررسی کنید:

1. آیا اصل بونوس قابل برداشت است یا فقط اعتبار معاملاتی محسوب می‌شود؟
2. آیا سود حاصل از معاملات قابل برداشت است و چه محدودیت‌هایی دارد؟
3. شرط حجم معاملاتی چگونه محاسبه می‌شود و چه نمادهایی مشمول آن هستند؟
4. برداشت اصل سرمایه یا کاهش موجودی چه اثری بر بونوس دارد؟
5. آیا اعتبار بونوس در محاسبه اکوئیتی و مارجین فری لحاظ می‌شود؟
6. آیا محدودیت استراتژی، تاریخ انقضا یا اختیار لغو یکطرفه وجود دارد؟
7. حساب معاملاتی نزد کدام شرکت حقوقی و تحت چه نظارتی افتتاح می‌شود؟

اگر پاسخ هرکدام از این پرسش‌ها در قرارداد مشتریان یا قوانین بونوس مربوطه مشخص نیست، بهتر است پیش از واریز وجه از پشتیبانی بروکر توضیح کتبی بخواهید و نسخه شرایط بونوس را پیش خود نگه دارید.

با اینحال، اگر دریافت بونوس شما را مجبور به افزایش حجم معاملات، تغییر استراتژی یا نگهداری سرمایه برخلاف برنامه مالی‌تان می‌کند، احتمالا پذیرش آن انتخاب مناسبی نیست. ما پیشنهاد میکنیم که اگر بروکر شرایط حذف اعتبار و برداشت سود را شفاف توضیح نمی‌دهد، بهتر است از خیر گرفتن بونوس بگذرید!