شاخص دلار دلایل زیادی برای افزایش قیمت داشت؛ چرا این اتفاق نیفتاد؟ ۱۴ شهریور

در نگاه اول، همه چیز برای صعودی شدن روند صعودی شاخص دلار آمریکا (DXY) مهیا به نظر می‌رسید: آمار شغلی بسیار قوی‌تر از پیش‌بینی‌ها منتشر شد، بازده اوراق قرضه خزانه‌داری در سطوح بالایی باقی ماند و سیگنال‌های واضحی مبنی بر لزوم کنترل بیشتر تورم از سوی مقامات فدرال رزرو به گوش رسید. اما در عمل نه تنها شاهد یک جهش پایدار در اسکناس سبز نبودیم، بلکه شاخص دلار تا مرز روانی ۱۰۰.۰۰ واحد ریزش کرد و تمام دستاوردهای قبلی خود را از دست داد.

چرا دلا‌ر نتوانست از این موقعیت‌ها استفاده کند؟ در ادامه، ابعاد مختلف این اتفاق و چرایی رفتارهای بازار را بررسی می‌کنیم.

زمزمه‌های ژاپن و بی تفاوتی عجیب بازار به اخبار خاورمیانه

یکی از مهم‌ترین عواملی که جلوی رشد دلار را گرفت، تحرکات در آن سوی کره زمین بود. معامله‌گران به جای تمرکز بر داده‌های داخلی آمریکا، حواس خود را معطوف به توکیو کردند، جایی که زمزمه‌ها درباره احتمال افزایش نرخ بهره توسط بانک مرکزی ژاپن (BoJ) شدت گرفته بود. وقتی احتمال داده می‌شود نرخ بهره ین ژاپن افزایش یابد، ارزش ین تقویت شده و در مقابل، فشار فروش روی دلار آمریکا ایجاد می‌شود حتی اگر مقامات مالی ژاپن به‌طور مستقیم دست به مداخله ارزی نزده باشند.

از طرف دیگر، همیشه در زمان تشدید تنش‌های سیاسی یا نظامی در خاورمیانه، سرمایه‌گذاران به سمت دلار آمریکا به‌عنوان یک «دارایی امن» کوچ می‌کردند تا ریسک دارایی‌های خود را کاهش دهند. اما این‌بار بازار به این اخبار واکنش نشان نداد و نشان داد که محرک‌های پولی و نرخ بهره، نقش بسیار پررنگ‌تری نسبت به اخبار جنگی پیدا کرده‌اند.

آمار اشتغال عالی بود؛ اما چرا تاثیر نداشت؟

گزارش اشتغال بخش غیرکشاورزی (NFP) نشان داد که اقتصاد آمریکا در ماه گذشته ۱۶۲,۰۰۰ شغل جدید ایجاد کرده است، این رقم بسیار بالاتر از حدس و گمان‌های قبلی بود. بلافاصله پس از انتشار این خبر، شاخص دلار با یک صعود تند مواجه شد، اما این جابه‌جایی خیلی زود خنثی شد و قیمت به سطح پیش از انتشار خبر برگشت.

علت این عدم پایداری ساده است: بازار کار آمریکا اکنون به یک ثبات نسبی و بدون سوپرایز رسیده است. بانک مرکزی آمریکا (فدرال رزرو) در حال حاضر نگران بحران در بازار کار نیست، بلکه تمرکز اصلی خود را تماماً روی «سرسختی تورم» گذاشته است. بنابراین، انتشار یک آمار شغلی خوب به تنهایی نمی‌تواند جهت کل بازار را برای میان‌مدت تغییر دهد.

مقامات فدرال رزرو چه سیگنالی دادند؟

اظهارات مسئولان بانک مرکزی آمریکا در هفته گذشته، پیام‌های متناقضی به بازار فرستاد و همین امر معامله‌گران را در بلاتکلیفی نگه داشت:

• مایکل بار (Michael Barr): او لحن تندتری داشت و صراحتاً گفت اگر تورم کاهش نیابد، فدرال رزرو باید نرخ بهره را باز هم افزایش دهد. از نظر او، نمی‌توان منتظر ضعیف شدن خودبه‌خودی اقتصاد نشست.
• جان ویلیامز (John Williams): با لحنی آرام‌تر، افت تدریجی تورم را امیدوارکننده دانست و پیشنهاد داد فدرال رزرو قبل از هر تصمیم عجولانه‌ای، داده‌های اقتصادی بیشتری جمع‌آوری کند.
• کریستوفر والر (Christopher Waller): او بر دلایل بالا رفتن بازده اوراق قرضه تمرکز کرد و از فدرال رزرو خواست به جای واکنش نشان دادن به نوسانات روزانه بازار مالی، حواس خود را روی وظیفه اصلی‌اش یعنی کنترل تورم بگذارد.

نتیجه این صحبت‌ها این شد که بازار اکنون با احتمال بیشتری سناریوی افزایش ۲۵ نقطه پایه‌ای نرخ بهره در نشست ۱۶ سپتامبر را قیمت‌گذاری می‌کند، اما همچنان منتظر آمار بعدی تورم مانده است.

بررسی وضعیت خریداران در بازار فیوچرز (گزارش CFTC)

برای اینکه بفهمیم معامله‌گران بزرگ در پشت صحنه چه می‌کنند، به گزارش‌های CFTC نگاه می‌کنیم. این گزارش نشان می‌دهد که افراد در بازار چه میزان روی «صعود» یا «نزول» دلار پوزیشن بسته‌اند.

معنی این اعداد چیست؟

وقتی حجم کل معاملات (Open Interest) تغییر زیادی نمی‌کند اما خالص خریدها کم می‌شود، به این معنی نیست که معامله‌گران در حال شرط‌بندی سنگین روی ریزش دلار هستند بلکه نشان می‌دهد افرادی که قبلاً دلار خریده بودند، ترجیح داده‌اند سود خود را نقد کنند و منتظر بمانند. یعنی اعتماد به صعود دلار کم شده، اما هنوز موج فروش سنگینی هم شکل نگرفته است.

چرا تورم همچنان اصلی‌ترین پشتیبان دلار است؟

کاهش تورم از اوج ۹ درصدی تا محدوده ۳ درصد، بخش آسان‌تر داستان بود. اما هدایت تورم از ۳ درصد به سمت هدف ۲ درصدی فدرال رزرو بسیار سخت‌تر است؛ زیرا هزینه‌های بخش خدمات و انرژی همچنان پایدار است.

تا زمانی که تورم در محدوده بالاتر از حد انتظار باقی بماند، فدرال رزرو مجبور است نرخ‌های بهره را بالا نگه دارد. بالاتر ماندن نرخ بهره آمریکا نسبت به سایر کشورها، سود سپرده‌گذاری و سرمایه‌گذاری دلاری را جذاب‌تر می‌کند و همین امر یک کف حمایتی برای دلار می‌سازد. حالا با ورود فدرال رزرو به دوره «سکوت خبری» قبل از نشست، همه چیز به آمار شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) هفته آینده گره خورده است.

تحلیل تکنیکال شاخص دلار (DXY)

شاخص دلار آمریکا (DXY) در نمودار روزانه در محدوده ۹۹.۰۹ معامله می‌شود و ساختار کوتاه‌مدت آن رویکردی نزولی دارد. قرار گرفتن قیمت پایین‌تر از مجموعه میانگین‌های متحرک ساده ۵۰، ۱۰۰ و ۲۰۰ روزه (در حوالی ۱۰۰.۲۲) و همچنین نفوذ به زیر خط روند صعودی اصلی (که اکنون نقش مقاومت را در ۱۰۰.۱۵ ایفا می‌کند)، فشار فروش را تایید می‌کند. از سوی دیگر، خط روند نزولی رسم‌شده از سقف ۱۰۱.۸۰، مانع از شکل‌گیری تلاش‌های بازگشتی شده و سقف اصلاح‌ها را در محدوده ۱۰۱.۲۶ محدود کرده است.

همچنین اندیکاتور RSI با قرار گرفتن در سطح ۴۲ و پایین‌تر از خط میانی (۵۰)، نشان‌دهنده تداوم برتری فروشندگان در بازار است و سیگنالی مبنی بر بازگشت سریع روند صعودی ارائه نمی‌دهد.

سطوح کلیدی و سناریوهای پیش‌رو

• سطوح مقاومت (موانع صعودی):
  • مقاومت اول (۱۰۰.۱۵): منطقه خط روند صعودی شکسته‌شده که اکنون نخستین چالش خریداران است.
  • مقاومت دوم (۱۰۰.۲۲): تراکم فشرده میانگین‌های متحرک ساده ۵۰، ۱۰۰ و ۲۰۰ روزه.
  • مقاومت سوم (۱۰۱.۲۶): خط روند نزولی و سقف احتمالی هرگونه موج اصلاحی قوی‌تر.
• سطوح حمایت (اهداف نزولی):
  • حمایت اول (۹۸.۷۲): برخورد با خط روند صعودی فرعی که کلیدی‌ترین پناهگاه خریداران در کوتاه‌مدت محسوب می‌شود.
  • سناریوی نزولی: شکست و تثبیت قیمت زیر سطح ۹۸.۷۲، مسیر را برای ریزش بیشتر در کانال پایین‌تر باز کرده و برتری مطلق فروشندگان را ثبت می‌کند.

جمع بندی تحلیل شاخص دلار (DXY)

شاخص دلار آمریکا (DXY) با وجود آمارهای شغلی قوی، تحت فشار عوامل بنیادین نظیر احتمال افزایش نرخ بهره در ژاپن و کاهش حساسیتی بازار به اخبار ژئوپلیتیک تا مرز ۹۹.۰۹ واحد افت کرده است. گزارش‌های CFTC تایید می‌کنند که این اصلاح ناشی از خروج معامله‌گران و نقد کردن سود خریداران قبلی است، نه موج جدیدی از فروش‌های سنگین. در حال حاضر، تمام تمرکز معامله‌گران از بازار کار به سمت سرسختی تورم چرخش کرده و انتشار آمار شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) در روزهای آینده، تعیین‌کننده نهایی جهت حرکت بعدی دلار خواهد بود.

از منظر تکنیکالی، قرار گرفتن قیمت زیر میانگین‌های متحرک کلیدی و شکست خط روند صعودی، برتری کوتاه‌مدت فروشندگان را به تصویر می‌کشد. برای معامله‌گران، سطح ۹۸.۷۲ واحد کلیدی‌ترین حمایت پیش‌رو محسوب می‌شود؛ شکست و تثبیت قیمت زیر این سطح، چراغ سبزی برای ریزش‌های عمیق‌تر خواهد بود. در مقابل، تا زمانی که قیمت نتواند مقاومت‌های ۱۰۰.۱۵ و ۱۰۰.۲۲ دلار را بازپس بگیرد، هرگونه رشد کوتاه‌مدت بیشتر جنبه اصلاحی داشته و فرصتی برای مدیریت ریسک پوزیشن‌های خرید تلقی می‌شود.

هیچ تحلیل قطعی در مورد بازارهای مالی وجود ندارد. تمامی موارد ذکر شده صرفاً به منظور اطلاع‌رسانی منتشر گردیده و این مطلب هیچ‌گونه پیشنهاد خرید یا فروشی برای معامله‌گران محسوب نمی‌شود. افراد باید نسبت به ریسک‌های ذاتی بازارهای مالی آگاهی داشته باشند و قبل از اقدام به هرگونه سرمایه‌گذاری از تصمیم خود مطمئن شوند. ایران بروکر نسبت به ضرر و زیان احتمالی شما هیچگونه مسئولیتی را نمی‌پذیرد.