سرمایه‌گذاران خارجی ۳۰۰ میلیارد دلار اوراق و سهام آمریکایی خریدند

با وجود افزایش نگرانی‌ها درباره بدهی و کسری بودجه آمریکا، تازه‌ترین داده‌های وزارت خزانه‌داری نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران خارجی در ماه آگوست بار دیگر با حجم بالایی وارد بازار دارایی‌های آمریکایی شده‌اند.

براساس گزارش Treasury International Capital یا TIC، مجموع خالص ورود سرمایه خارجی به آمریکا در ماه آگوست به ۱۹۹.۸ میلیارد دلار رسید. از این رقم، ۱۷۸.۵ میلیارد دلار مربوط به سرمایه‌گذاران خصوصی خارجی و ۲۱.۳ میلیارد دلار مربوط به نهادهای رسمی خارجی بوده است.

در همین ماه، سرمایه‌گذاران خارجی در مجموع ۳۰۰.۷ میلیارد دلار اوراق و سهام بلندمدت آمریکایی به‌صورت خالص خریداری کردند. سهم سرمایه‌گذاران خصوصی از این خریدها ۲۵۷.۸ میلیارد دلار و سهم نهادهای رسمی خارجی ۴۲.۹ میلیارد دلار بوده است.

داده‌های جزئی‌تر نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران خصوصی خارجی در آگوست به‌طور خالص ۹۰.۹ میلیارد دلار اوراق خزانه‌داری بلندمدت آمریکا، ۳۶.۸ میلیارد دلار اوراق شرکتی و ۱۳۱.۹ میلیارد دلار سهام آمریکایی خریداری کرده‌اند. نهادهای رسمی خارجی نیز ۱۸.۱ میلیارد دلار اوراق خزانه‌داری و ۲۲ میلیارد دلار سهام آمریکا به دارایی‌های خود افزوده‌اند.

پس از اعمال تعدیلات مربوط به برخی معاملات، خالص خرید خارجی اوراق و سهام بلندمدت آمریکا در آگوست حدود ۲۷۹.۲ میلیارد دلار برآورد شده است؛ در حالی که این رقم در جولای منفی ۲۷.۹ میلیارد دلار بود. این تغییر نشان‌دهنده بازگشت قابل‌توجه جریان سرمایه خارجی به بازارهای بلندمدت آمریکا در فاصله یک ماه است.

با این حال، همه بخش‌های بازار آمریکا شاهد ورود سرمایه نبودند. خارجی‌ها در ماه آگوست ۴۷.۸ میلیارد دلار از موجودی اوراق کوتاه‌مدت خزانه‌داری آمریکا کاهش دادند و کل دارایی آنها در اوراق کوتاه‌مدت دلاری و سایر تعهدات نگهداری نیز ۳۷.۸ میلیارد دلار کمتر شد.

همچنین بدهی خالص دلاری بانک‌های آمریکایی به سرمایه‌گذاران خارجی در این ماه ۴۱.۶ میلیارد دلار کاهش یافت. آمار تازه نشان می‌دهد با وجود نگرانی‌های فزاینده درباره وضعیت مالی دولت آمریکا و رشد هزینه استقراض، تقاضای خارجی برای دارایی‌های بلندمدت این کشور به‌ویژه در بازار سهام و اوراق بلندمدت خزانه‌داری همچنان قدرتمند باقی مانده است.

البته وزارت خزانه‌داری آمریکا درباره تفسیر این داده‌ها هشدار داده است. اطلاعات TIC عمدتاً براساس محل نگهداری دارایی‌ها ثبت می‌شود و همیشه نمی‌توان مالک نهایی اوراق را به یک کشور مشخص نسبت داد؛ برای مثال، ممکن است اوراق متعلق به سرمایه‌گذاری در یک کشور، از طریق حساب امانی در کشور دیگری نگهداری شود. بنابراین این داده‌ها برای بررسی جریان کلی سرمایه مناسب‌اند، اما در تحلیل رفتار هر کشور باید با احتیاط استفاده شوند.