شناسه CID چیست و چگونه تغییر آن حساب پراپ شما را مسدود می‌کند؟

CID چیست؟ اگر با پراپ‌فرم کار می‌کنید، احتمالاً این اصطلاح را در قوانین یا پیام‌های پشتیبانی دیده‌اید؛ اما شاید دقیقاً ندانید به چه چیزی اشاره می‌کند. موضوع زمانی مهم می‌شود که بخواهید کامپیوتر یا هارد خود را عوض کنید، ویندوز را دوباره نصب کنید یا از دستگاه دیگری وارد حساب شوید. در چنین شرایطی ممکن است دستگاه شما متفاوت شناسایی شود و حساب برای بررسی بیشتر علامت‌گذاری شود. اینجا قرار است خیلی ساده توضیح دهیم CID چیست، پراپ‌ها چطور دستگاه‌ها را تشخیص می‌دهند و برای جلوگیری از مشکل چه نکاتی را باید رعایت کنید.

CID چیست؟

CID مخفف Computer ID یا Client ID است و به یک شناسه دیجیتال منحصربه‌فرد برای هر دستگاه یا نمونه نصب‌شده از ترمینال متاتریدر اشاره دارد. زیرساخت پلتفرم معاملاتی این شناسه را هنگام نصب اولیه نرم‌افزار ایجاد می‌کند و در هر بار ورود به حساب کاربری یا ارسال دستور معاملاتی، آن را به‌عنوان بخشی از متادیتای کاربر به سرور مرکزی بروکر ارسال می‌کند.

پراپ‌فرم‌ها از این داده‌ها برای مانیتورینگ و نظارت بر حساب‌های معاملاتی استفاده می‌کنند. هدف اصلی این سازوکار، شناسایی شرایطی است که در آن چند حساب با ایمیل‌های متفاوت به‌صورت هم‌زمان از یک کامپیوتر فیزیکی فعالیت می‌کنند. این مکانیزم نظارتی با هدف جلوگیری از تقلب و دور زدن قوانین معاملاتی مورد استفاده قرار می‌گیرد. ثبت یک شناسه واحد برای چند حساب مختلف می‌تواند به‌عنوان نشانه‌ای از نقض قوانین تلقی شود و در بسیاری از پلتفرم‌ها، پیامدهای انضباطی و جریمه‌های سنگینی به دنبال داشته باشد.

CID در متاتریدر چگونه ساخته می‌شود؟

ترمینال متاتریدر برای شناسایی و احراز هویت محیط اجرا، از اطلاعات مربوط به سخت‌افزار و سیستم‌عامل استفاده می‌کند و بر اساس این اطلاعات، یک شناسه برای سیستم ایجاد می‌شود. این اطلاعات می‌تواند شامل مشخصات سخت‌افزاری و برخی شناسه‌های سیستمی مانند شناسه مادربرد یا BIOS، اطلاعات پردازنده، مشخصات دیسک و برخی شناسه‌های داخلی ویندوز باشد.  سپس داده‌های جمع‌آوری‌شده از طریق الگوریتم‌های درهم‌سازی یک‌طرفه مانند هش SHA/MD5 کدگذاری می‌شوند تا امکان بازتولید معکوس آن وجود نداشته باشد. چند نکته در این زمینه اهمیت دارد:

• سیستم فعال‌سازی MQL5 Market:
  سیستم لایسنس محصولات MQL5 Market به مشخصات سخت‌افزاری و سیستم‌عامل دستگاه وابسته است. بنابراین تغییرات اساسی در سخت‌افزار، مانند تعویض مادربرد، یا تغییر در سیستم‌عامل می‌تواند باعث شود محیط اجرا متفاوت شناسایی شود و در برخی موارد به فعال‌سازی مجدد محصول نیاز باشد.
• تفاوت دسکتاپ و موبایل:
  در نسخه دسکتاپ، تغییر محل نصب متاتریدر یا ایجاد چند نسخه از ترمینال روی یک سیستم، لزوماً به معنای ایجاد یک دستگاه جدید نیست؛ زیرا شناسایی محیط به مشخصات سیستم وابسته است و صرفاً با تغییر مسیر نصب، مشخصات اصلی دستگاه تغییر نمی‌کند.
• در سیستم‌عامل‌های موبایل مانند Android و iOS، به دلیل محدودیت‌های امنیتی، دسترسی برنامه‌ها به بسیاری از اطلاعات سخت‌افزاری محدود شده است. به همین دلیل، سازوکار شناسایی دستگاه در موبایل با دسکتاپ یکسان نیست و می‌تواند بیشتر به شناسه‌ها و اطلاعات در دسترس در سطح سیستم‌عامل و برنامه وابسته باشد.

برخی تریدرها تصور می‌کنند استفاده از Virtual Machine (VM) می‌تواند یک CID کاملاً مستقل ایجاد کند و به این ترتیب امکان استفاده از چند محیط معاملاتی جداگانه را فراهم کند. اما این روش قابل اتکا نیست؛ زیرا نحوه شناسایی محیط مجازی به سیستم‌عامل، تنظیمات VM و سازوکار شناسایی پلتفرم بستگی دارد. بنابراین، برای جلوگیری از ایجاد مشکلات شناسایی یا نقض احتمالی قوانین Prop Firm، توصیه می‌شود از Virtual Machine با هدف ایجاد CID متفاوت یا دور زدن محدودیت‌های مربوط به دستگاه استفاده نکنید.

چطور بفهمیم CID دستگاه ما چیست؟

در ترمینال متاتریدر، گزینه یا بخشی برای نمایش مستقیم CID یا Hardware ID در اختیار کاربر قرار نگرفته است. به همین دلیل، کاربر نمی‌تواند CID ثبت‌شده برای دستگاه خود را مستقیماً از داخل متاتریدر مشاهده کند. از طرف دیگر، جزئیات دقیق نحوه تولید این شناسه توسط MetaQuotes به‌صورت عمومی منتشر نشده است. بنابراین نمی‌توان با استفاده از اطلاعات سخت‌افزاری سیستم، مقدار دقیق CID را به‌صورت دستی محاسبه یا بازسازی کرد.

چرا اسکریپت‌های داخل متاتریدر برای این کار قابل اتکا نیستند؟

توابع استاندارد MQL4 و MQL5 دسترسی مستقیمی به تمام اطلاعات سخت‌افزاری سیستم در اختیار کدهای اجراشده داخل ترمینال قرار نمی‌دهند. بنابراین، اگر یک Expert Advisor (EA) یا اسکریپت شخص‌ثالث ادعا کند که CID یا Hardware ID متاتریدر را استخراج می‌کند، باید با احتیاط با چنین ادعایی برخورد کرد. این برنامه‌ها ممکن است با استفاده از روش‌های اختصاصی یا توابع سیستم‌عامل، یک Hardware ID مستقل برای سیستم ایجاد کنند؛ اما این شناسه لزوماً همان شناسه‌ای نیست که متاتریدر یا سرور بروکر برای شناسایی محیط معاملاتی استفاده می‌کند. بنابراین، Hardware ID نمایش‌داده‌شده توسط یک اسکریپت شخص‌ثالث را نباید با CID متاتریدر یکسان در نظر گرفت.

تحت چه شرایطی CID تغییر می‌کند؟

شناسه CID یا Computer ID به مشخصات محیطی که متاتریدر روی آن اجرا می‌شود وابسته است. بنابراین، تغییرات مهم در سخت‌افزار یا سیستم‌عامل می‌تواند باعث شود محیط معاملاتی به‌عنوان یک دستگاه متفاوت شناسایی شود. این موضوع برای پراپ‌فرم‌ها اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا تغییر ناگهانی مشخصات محیط اجرا ممکن است در سیستم‌های Risk Management و Fraud Detection به‌عنوان یک تغییر غیرعادی در نحوه دسترسی به حساب ثبت شود.

موارد زیر می‌توانند باعث تغییر شناسه یا تغییر در نحوه شناسایی دستگاه شوند:

• تعویض یا تغییر درایو ذخیره‌سازی (Storage):
  تعویض هارددیسک یا SSD می‌تواند مشخصات محیط را تغییر دهد. حتی اگر با استفاده از ابزارهای Cloning یا Imaging، سیستم‌عامل قبلی را روی درایو جدید منتقل کنید، مشخصات فیزیکی درایو جدید با درایو قبلی یکسان نیست و ممکن است محیط به‌صورت متفاوت شناسایی شود. بنابراین، انتقال کامل ویندوز به یک درایو جدید لزوماً به معنی حفظ همان شناسه قبلی نیست.
• تعویض مادربرد یا پردازنده (Motherboard / CPU):
  تغییر قطعات اصلی سیستم می‌تواند اطلاعات سخت‌افزاری مورد استفاده برای شناسایی محیط را تغییر دهد. تعویض مادربرد، به‌ویژه، می‌تواند شناسه‌های مربوط به سیستم را تغییر دهد و باعث شود متاتریدر یا سرویس‌های وابسته، محیط جدیدی را تشخیص دهند. در مورد محصولات MQL5 Market نیز تغییرات سخت‌افزاری ممکن است بر وضعیت Activation تأثیر بگذارد و در برخی شرایط به فعال‌سازی مجدد نیاز باشد.
• نصب مجدد یا بازنشانی ویندوز (OS Reinstall / Reset):
  حتی در صورتی که سخت‌افزار کاملاً ثابت بماند، نصب مجدد ویندوز می‌تواند برخی شناسه‌های مربوط به سیستم‌عامل و محیط نصب را تغییر دهد. در نتیجه، ممکن است محیط جدید با محیط قبلی یکسان شناسایی نشود. با این حال، نمی‌توان گفت هر بار نصب مجدد ویندوز حتماً باعث ایجاد CID جدید می‌شود؛ زیرا جزئیات دقیق سازوکار تولید CID توسط MetaQuotes به‌صورت عمومی منتشر نشده است.
• تغییرات در سرور مجازی (VPS):
  در محیط‌های VPS، تغییر مشخصات ماشین مجازی، انتقال آن به زیرساخت دیگر یا بازسازی ماشین می‌تواند شناسه‌های مجازی سخت‌افزار را تغییر دهد. در نتیجه، محیط جدید ممکن است توسط متاتریدر یا سرویس مربوطه متفاوت شناسایی شود. میزان این تغییر به نحوه پیاده‌سازی و زیرساخت ارائه‌دهنده VPS بستگی دارد.

چه مواردی لزوماً CID را تغییر نمی‌دهند؟

تغییراتی مانند افزایش RAM، تعویض GPU، اتصال هارد اکسترنال یا به‌روزرسانی درایورها لزوماً باعث تغییر CID نمی‌شوند. همچنین تغییر IP، استفاده از VPN یا تغییر شبکه ارتباطی، به‌خودی‌خود مشخصات سخت‌افزاری دستگاه را تغییر نمی‌دهد و بنابراین نباید آن‌ها را عامل مستقیم تغییر CID در نظر گرفت.

اگر به‌عنوان پراپ تریدر مجبور به تعویض قطعه، نصب مجدد ویندوز یا تغییر VPS شدید، بهتر است پیش از ورود مجدد به حساب معاملاتی، قوانین همان پراپ‌فرم را بررسی کنید و در صورت وجود محدودیت مربوط به دستگاه، موضوع را با پشتیبانی در میان بگذارید. در صورت نیاز، مدارکی مانند فاکتور خرید قطعه، مستندات تعمیر یا اطلاعات مربوط به تغییر VPS می‌تواند برای توضیح تغییر محیط معاملاتی مفید باشد. ورود ناگهانی از یک محیط جدید ممکن است در پراپ به‌عنوان یک تغییر غیرعادی ثبت شود؛ بنابراین هماهنگی قبلی، در صورت الزام قوانین پراپ‌فرم، می‌تواند از ایجاد ابهام در مورد فعالیت حساب جلوگیری کند.

چگونه پراپ فرم‌ها دستگاه‌های مشترک را شناسایی می‌کنند؟

پراپ فرم‌ها با بررسی هم‌زمان تطابق Device Fingerprint، خوشه‌بندی آی‌پی‌ها و همبستگی زمانی معاملات، دستگاه‌های مشترک را شناسایی می‌کنند. پنل مدیریت ریسک آن‌ها صرفاً به یک عامل متکی نیست و از تلفیق چند سیگنال استفاده می‌کند.

• محدودیت در تعداد دستگاه‌ها و شناسه‌های سخت‌افزاری:
  فارغ از تحلیل‌های پیچیده، برخی پراپ‌فرم‌ها برای تعداد دستگاه‌هایی که می‌توانند به یک حساب متصل شوند، محدودیت مشخصی در نظر می‌گیرند. برای مثال، ورود یک حساب از چند دستگاه یا محیط سخت‌افزاری متفاوت ممکن است با قوانین همان پراپ‌فرم مغایرت داشته باشد. در چنین شرایطی، تعداد شناسه‌های سخت‌افزاری (CID) می‌تواند یکی از معیارهای بررسی حساب باشد و لزوماً بررسی فقط بر اساس IP یا نحوه انجام معاملات انجام نمی‌شود.
• ردیابی و تطبیق شناسه دستگاه:
  اطلاعات مربوط به ورود به حساب می‌تواند در سمت سرور ثبت و برای بررسی الگوهای دسترسی مورد استفاده قرار گیرد. تیم‌های Risk Management می‌توانند بررسی کنند که چه حساب‌هایی از یک محیط یا شناسه دستگاه مشابه استفاده کرده‌اند. سپس این اطلاعات ممکن است با داده‌های مربوط به حساب‌های کاربران در CRM تطبیق داده شود تا مشخص شود آیا چند حساب مختلف از یک کامپیوتر یا یک سرور مجازی (VPS) مشترک استفاده می‌کنند یا خیر.
• خوشه‌بندی IP و تحلیل شبکه:
  اطلاعات شبکه نیز می‌تواند برای بررسی ارتباط میان حساب‌ها مورد استفاده قرار گیرد. برای مثال، اگر چند حساب مختلف در یک بازه زمانی مشابه از یک شبکه، محدوده آدرس‌های IP (Subnet) یا یک ارائه‌دهنده اینترنت مشترک استفاده کنند، این موضوع می‌تواند به‌عنوان یکی از نشانه‌های ارتباط میان حساب‌ها بررسی شود. در برخی زیرساخت‌ها، اطلاعاتی مانند ASN (Autonomous System Number) نیز می‌تواند برای شناسایی ارتباط میان اتصال‌های مختلف، به‌ویژه در سرورهای ابری، مورد استفاده قرار گیرد.
• همبستگی زمانی معاملات:
  سیستم‌های بررسی معاملات می‌توانند زمان ثبت سفارش، حجم، نماد معاملاتی و سایر مشخصات معاملات را با یکدیگر مقایسه کنند. اگر دو حساب، به‌خصوص در کنار داشتن سابقه ورود از شبکه یا محیط مشابه، معاملات بسیار مشابهی را با فاصله زمانی کوتاه انجام دهند، این الگو می‌تواند به‌عنوان یکی از نشانه‌های احتمالی کپی‌تریدینگ غیرمجاز بررسی شود.
• تطبیق اطلاعات پرداخت و کیف پول‌های رمزارزی:
  اطلاعات مربوط به پرداخت و برداشت نیز می‌تواند بخشی از فرآیند بررسی باشد. برای مثال، اگر چند حساب مختلف درخواست برداشت سود (Payout) را به یک آدرس کیف پول رمزارزی مشترک، مانند یک آدرس USDT، یا یک حساب بانکی واحد ارسال کنند، این موضوع می‌تواند ارتباط میان حساب‌ها را نشان دهد و در بررسی‌های مربوط به مدیریت چندحسابی یا Account Management مورد توجه قرار گیرد.
•  

تفاوت Device Fingerprint و Computer ID در متاتریدر چیست؟

شناسه CID منحصراً بر پایه قطعات سخت‌افزار دستگاه ساخته می‌شود، اما Device Fingerprint مفهومی گسترده‌تر است که ترکیبی از داده‌های سخت‌افزاری، متادیتای مرورگر و نشست کاربر را شامل می‌شود.

باید توجه داشت که در متاتریدر پارامتری به نام instance id نیز وجود دارد. این مورد کاملاً از دو مفهوم بالا مستقل است و تنها مسیر پوشه نصب روی درایو ویندوز را نشان می‌دهد. در نهایت، هرگونه عدم تطابق در هر کدام از این متغیرها می‌تواند هشدار سیستم‌های امنیتی را فعال کند.

چرا تغییر یا تشابه CID حساب پراپ را مسدود می‌کند؟

مدل کسب‌وکار شرکت‌های پراپ روی یک اصل ساده ولی محکم بنا شده است: «سنجش مهارت فردی شما». وقتی چند حساب مختلف با یک شناسه سخت‌افزاری (CID) مشترک در سیستم ثبت می‌شود، ربات‌های نظارتی بلافاصله متوجه الگوهای تقلب می‌شوند؛ تخلفاتی مثل ساختن چند اکانت موازی، هجینگ (معاملات دوطرفه) بین حساب‌های مختلف، یا ترید گروهی. به بیان ساده‌تر، وقتی شخصی حسابش را دست شخص دیگری می‌سپارد تا چالش‌ها را برایش پاس کند (مدیریت حساب)، در واقع دارد خط قرمز قرارداد را زیر پا می‌گذارید و این CID مشترک است که دست شخص متخلف را رو می‌کند.

از آن طرف، تغییر ناگهانی این شناسه بدون اطلاع قبلی هم به همان اندازه دردسرساز است. وقتی شما با یک کد سخت‌افزاری کاملاً جدید وارد سیستم می‌شوید، موتورهای مدیریت ریسک پراپ‌فرم این‌طور برداشت می‌کنند که یا حسابتان هک شده، یا اطلاعات ورودتان را در اختیار یک تریدر حرفه‌ای‌تر قرار داده‌اید. مجازات سیستم در برابر این رفتار اصلاً شوخی‌بردار نیست: باطل شدن تمام سودهایی که با زحمت ساخته‌اید، صفر شدن کل پیشرفتتان در مرحله ارزیابی، و در نهایت مسدود شدن دائمی حساب. به همین خاطر است که پراپ‌ها روی CID تا این حد وسواس به خرج می‌دهند؛ آن‌ها از طریق رهگیری این شناسه می‌خواهند شبکه‌های پنهانی که چند حساب را از طریق یک سیستم واحد کنترل می‌کنند، پیش از ضرر زدن به شرکت کشف و قطع کنند.

قوانین رایج پراپ فرم‌ها درباره دستگاه و CID

شرکت‌های پراپ روی سخت‌افزار و اینترنت شما حساس هستند تا جلوی تقلب، سپرده شدن حساب به شخص دیگر و معاملات گروهی را بگیرند. با اینکه هر شرکتی شرایط خودش را دارد، اما چند قانون پایه در بیشتر پراپ‌های ایرانی و خارجی کاملاً یکسان است:

• سقف مجاز تعداد دستگاه‌ها: بیشتر پراپ‌ها ورود با ۲ تا نهایتاً ۳ دستگاه را برای هر تریدر منطقی می‌دانند. عرف این سیستم‌ها این است که شما هم‌زمان روی یک سیستم شخصی (کامپیوتر یا لپ‌تاپ) و یک گوشی موبایل به حساب وصل شوید. اگر مدام با سخت‌افزارهای جدید وارد متاتریدر شوید و از این تعداد عبور کنید، سیستم خودکار فرض می‌کند حساب را به شخص دیگری واگذار کرده‌اید.
• استفاده چند تریدر از یک سیستم مشترک: ورود چند کاربر که جداگانه احراز هویت شده‌اند از طریق یک کامپیوتر فیزیکی یا سرور مجازی مشترک، خط قرمز پراپ‌ها است. ثبت یک شناسه سخت‌افزاری یکسان برای چند کاربر مختلف، مستقیماً به شناسایی شدن دستگاه مشترک ختم شده و حساب تمام افراد درگیر بدون استثنا مسدود می‌شود.
• معاملات دوطرفه (هجینگ) گروهی: باز کردن معاملات خلاف جهتِ هم روی یک نماد (مثلاً یکی بخرد و دیگری بفروشد)، بین حسابِ دو یا چند تریدر مختلف که شناسه سخت‌افزاری یا آدرس اینترنت (آی‌پی) مشترک دارند ممنوع است. تیم‌های نظارتی این رفتار را تلاش برای دور زدن قوانین آزمون می‌دانند و حساب‌ها را در لحظه باطل می‌کنند.
• تفاوت در میزان سخت‌گیری: حساسیت این سیستم‌ها در همه شرکت‌ها یکسان نیست. بعضی از پراپ‌ها روی اینترنت‌های اشتراکی یا تغییر قطعات کامپیوتر سخت‌گیری بسیار بالایی دارند و بعضی دیگر فقط به رد شدن از سقف مجاز شناسه‌های سخت‌افزاری گیر می‌دهند. به همین دلیل، خواندن دقیق قوانین اختصاصی هر سایت قبل از اولین اتصال به سرور کاملاً ضروری است.

چطور از مسدود شدن ناخواسته حساب به‌خاطر CID جلوگیری کنیم؟

حساسیت ربات‌های ناظر در شرکت‌های پراپ آنقدر بالاست که گاهی تعویض یک قطعه ساده یا نصب ویندوز جدید، زحمات چندین ماهه شما را در یک ثانیه به باد می‌دهد؛ برای در امان ماندن از این مسدودی‌های ناگهانی، رعایت نکات زیر الزامی است:

• هماهنگی پیش از تغییرات: برای جلوگیری از بسته شدن حساب، قبل از ارتقای قطعات سیستم یا حتی عوض کردن ویندوز، حتماً موضوع را از طریق تیکت به پشتیبانی اطلاع دهید. داشتن سند از این تغییرات، تنها سپر دفاعی شما در برابر ربات‌های مسدودکننده است.
• ورود به لیست مجاز: اگر قبل از اولین ورود به حساب با سیستم جدید، عکس قطعه سوخته یا فاکتور خرید قطعه تازه را برای تیم پشتیبانی بفرستید، مدیران شبکه شناسه جدید شما را تایید کرده و در لیست مجاز قرار می‌دهند تا سیستم‌های نظارتی به آن واکنشی نشان ندهند.
• خطر ورود از سیستم دیگران: به هیچ وجه حساب خود را روی سیستم شخص دیگری باز نکنید؛ مخصوصاً اگر آن شخص در همان شرکت پراپ حساب فعال دارد. این کار در کسری از ثانیه بین پروفایل شما و آن‌ها یک ارتباط سیستمی می‌سازد که به قیمت از دست رفتن حساب هر دو نفر تمام می‌شود.
• ممنوعیت مدیریت حساب دوستان: فکر نصب چند نسخه از نرم‌افزار معاملاتی روی یک سیستم برای ترید روی اکانت دوستانتان را از سر بیرون کنید. معامله برای دیگران با یک سخت‌افزار واحد، مستقیماً آژیر سیستم‌های تقلب‌سنج را به صدا درمی‌آورد.
• خطر وای‌فای مکان‌های عمومی و کافه‌ها: از ترید کردن در فضاهای کار اشتراکی، خوابگاه‌ها یا کافه‌ها با اینترنت عمومی خودداری کنید. کافیست یک تریدر دیگر در همان محیط به همان مودم وصل شود و همزمان با شما معامله باز کند؛ سیستم‌های نظارتی بلافاصله آدرس اینترنت (آی‌پی) شما را به هم گره زده و هر دو حساب را به اتهام معاملات گروهی یا کپی‌ترید مسدود می‌کنند.
• مراقب جابه‌جایی‌های سرور مجازی (VPS) باشید: اگر از سرور مجازی برای ترید استفاده می‌کنید، حواستان به تغییرات پشت‌پرده شرکت ارائه‌دهنده باشد. گاهی شرکت هاستینگ برای ارتقای کیفیت، سرور شما را به یک سخت‌افزار جدید منتقل می‌کند که این کار باعث تغییر آنی شناسه سخت‌افزاری شما می‌شود. همیشه از آی‌پی ثابت اختصاصی استفاده کنید و اگر سرورتان ریست یا جابه‌جا شد، قبل از باز کردن متاتریدر، پشتیبانی پراپ را در جریان بگذارید.

همیشه از مکالمات و تیکت‌های خود با پشتیبانی اسکرین‌شات بگیرید و آن‌ها را نگه دارید. وقتی زمان برداشت سود می‌رسد و سیستم‌های خودکار حساب را به بهانه تغییرات سخت‌افزاری یا اینترنت مسدود می‌کنند، تنها برگ برنده شما برای اثبات بی‌گناهی، ارائه همین سوابق هماهنگی‌های قبلی است.

نمونه واقعی مسدودسازی حساب بر اساس CID

در یک نمونه واقعی، پراپ‌فرم «آلفا کپیتال گروپ» (Alpha Capital Group) بیش از ۱۵۰ تریدر را به دلیل ثبت شناسه سخت‌افزاری مشترک مسدود کرد؛ اتفاقی که بعداً مشخص شد خطای سیستم ریسک بوده است. سیستم این شرکت ثبت کرده بود که بیش از ۳۰۰ حساب، یک کد سخت‌افزاری مشابه را ارسال می‌کنند. پس از اعتراض دسته‌جمعی معامله‌گران و بررسی‌های فنی، مشخص شد که دلیل این تطابق، اتصال این حساب‌ها به سرورهای پلتفرم تحلیلی MyFXBook بوده و سیستم نظارتی به اشتباه این سرورها را به عنوان دستگاه مشترک کاربران شناسایی کرده است.

در نمونه‌های داخلی نیز، گزارش‌هایی به ایران بروکر رسیده است که نشان می‌دهد حساب کاربران صرفاً به دلیل عبور از سقف مجاز تعداد CID، مسدود یا ریست شده است؛ موضوعی که تریدرهای ایرانی باید برای جلوگیری از مشکلات احتمالی، آن را بسیار جدی بگیرند. به عنوان مثال در پراپ‌فرم «پراپکو» مواردی مشاهده شده که به محض باز کردن متاتریدر روی یک لپ‌تاپ، سیستم ریسک ورود دو هویت کاملاً مستقل از یک دستگاه را تشخیص داده و حساب کاربر فوراً ریست شده است. این مثال‌ها به روشنی ثابت می‌کنند که سیستم‌های نظارتی پراپ‌فرم‌ها، هیچ‌گونه انعطاف و گذشتی در برابر اشتراک‌گذاری فیزیکی سیستم‌ها از خود نشان نمی‌دهند.

نتیجه‌گیری

شناسه سخت‌افزاری سیستم شما در متاتریدر، در واقع مهم‌ترین ابزار شرکت‌های پراپ برای تایید سلامت معاملات است. هرگونه تغییر در هارددیسک و پردازنده یا حتی نصب مجدد سیستم‌عامل، باعث تولید یک کد جدید می‌شود که سیستم‌های نظارتی آن را مستقیماً به پای تخلف و واگذاری حساب می‌نویسند. بهترین راهکار برای در امان ماندن از این دردسرها این است که هرگز از سیستم مشترک استفاده نکنید و در صورت نیاز به هرگونه تغییر در قطعات یا ویندوز، حتماً قبل از ورود دوباره به حساب، پشتیبانی شرکت را در جریان بگذارید. با رعایت همین چند اصل ساده، زحمات شما در مراحل ارزیابی (چالش) و حساب واقعی (ریل) به خاطر یک خطای فنی به باد نخواهد رفت.