دونالد ترامپ از دستیابی آمریکا و دولت موقت ونزوئلا به یک توافق بزرگ نفتی خبر داده که بر اساس اطلاعات منتشرشده، شامل توسعه ۱۷ میدان استراتژیک با حدود ۶۵ میلیارد بشکه ذخایر اثباتشده نفت میشود. ترامپ این توافق را «بزرگترین قرارداد نفتی تاریخ» خوانده و گفته افزایش عرضه حاصل از آن میتواند قیمت بنزین را برای مصرفکنندگان آمریکایی کاهش دهد.
طبق گزارش الجزیره، ترامپ اعلام کرده این توافق به آمریکا کنترل اکثریتی بر بیش از ۶۵ میلیارد بشکه از ذخایر نفت ونزوئلا میدهد؛ حجمی معادل حدود یکپنجم ذخایر اثباتشده این کشور. ونزوئلا با حدود ۳۰۳ میلیارد بشکه ذخیره اثباتشده، بزرگترین ذخایر شناختهشده نفت جهان را در اختیار دارد.
با این حال، جزئیات کامل حقوقی و مالی قرارداد هنوز منتشر نشده و مشخص نیست رقم ۶۵ میلیارد بشکه دقیقاً در چه قالبی در اختیار طرف آمریکایی قرار خواهد گرفت.
اطلاعات تازه منتشرشده از سوی TIME جزئیات بیشتری از ساختار توافق ارائه میدهد. یک مقام وزارت خارجه آمریکا به TIME گفته است که یک شرکت خصوصی که بهعنوان پروژه مشترک دولت آمریکا و یک اپراتور باتجربه در ونزوئلا فعالیت خواهد کرد، حقوق ۱۰۰ ساله توسعه این ۱۷ میدان نفتی را دریافت میکند. بر اساس گفته این مقام، آمریکا معادل ۵۵ درصد از تولید مؤثر این مجموعه را از طریق ترکیبی از مالکیت و خرید تضمینی نفت با قیمت تمامشده دریافت خواهد کرد.
قرار است بخشی از نفت تولیدشده نیز برای ذخایر استراتژیک نفت آمریکا و تأمین نیازهای سوختی ارتش این کشور مورد استفاده قرار گیرد. دولت موقت ونزوئلا نیز این توافق را «تاریخی» توصیف کرده است. دلسی رودریگز اعلام کرده اجرای پروژه میتواند بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار سرمایهگذاری وارد صنعت نفت ونزوئلا کند و بیش از ۲۰۹ میلیارد دلار درآمد مالیاتی برای این کشور ایجاد کند.
ترامپ در معرفی توافق تأکید کرده که این پروژه میتواند عرضه نفت آمریکا را افزایش دهد و به کاهش قابلتوجه قیمت بنزین منجر شود. این وعده در شرایطی مطرح شده که طبق گزارش TIME، متوسط قیمت بنزین در آمریکا به حدود ۴.۰۸ دلار در هر گالن رسیده؛ در حالی که یک سال قبل این رقم حدود ۳.۲۰ دلار بود.
افزایش قیمت انرژی همزمان با اختلال در عرضه نفت خاورمیانه و محدودیت عبور نفت از تنگه هرمز رخ داده است؛ مسیری که پیش از درگیریهای اخیر حدود یکپنجم عرضه نفت جهان از آن عبور میکرد.
با وجود رقم بزرگ اعلامشده، کارشناسان تأکید میکنند که این توافق به معنی ورود فوری ۶۵ میلیارد بشکه نفت به بازار نیست. این حجم، ذخایر موجود در زیر زمین ۱۷ میدان نفتی است و برای تبدیل آن به تولید واقعی، توسعه چاهها، بازسازی زیرساختها و سرمایهگذاری گسترده لازم خواهد بود. ونزوئلا با وجود ذخایر عظیم خود، در ماه ژوئیه تنها حدود ۱.۱ میلیون بشکه در روز نفت تولید کرده است. فرسودگی زیرساختها، کمبود سرمایهگذاری، تحریمها و بحران اقتصادی طی سالهای گذشته ظرفیت تولید این کشور را کاهش دادهاند.
پاتریک دیهان، مدیر تحلیل نفت GasBuddy/PDI، گفته برای استخراج حجم قابلتوجهی از این نفت به میلیاردها دلار سرمایهگذاری نیاز است و افزایش تولید «یکشبه یا حتی ظرف چند ماه» اتفاق نخواهد افتاد.
کلودیو گالیمبرتی، اقتصاددان ارشد Rystad Energy، نیز معتقد است اثر اصلی توافق باید در میانمدت و بلندمدت ارزیابی شود و افزایش تولید در برخی میادین ممکن است چند فصل یا حتی چند سال زمان ببرد.
یکی دیگر از ابهامات، نحوه تأمین مالی پروژه است. هنوز مشخص نشده بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار سرمایه مورد نیاز از چه منابعی تأمین خواهد شد و شرکت خصوصی طرف قرارداد چه سهمی از هزینه توسعه میادین را برعهده میگیرد.
ساختار حقوقی توافق و واگذاری حقوق توسعه میادین برای ۱۰۰ سال نیز مورد توجه برخی تحلیلگران قرار گرفته و احتمال بروز چالشهای حقوقی درباره نحوه اجرای قرارداد مطرح شده است.
در نتیجه، توافق جدید آمریکا و ونزوئلا میتواند در صورت اجرا، حجم قابلتوجهی از نفت این کشور را در بلندمدت وارد زنجیره تأمین تحت کنترل آمریکا کند؛ اما برخلاف وعده ترامپ درباره کاهش قیمت بنزین، کارشناسان انتظار ندارند اثر مستقیم این قرارداد بر عرضه جهانی نفت و قیمت سوخت در کوتاهمدت محسوس باشد.
نظرات کاربران