ری دالیو، سرمایهگذار میلیاردر و بنیانگذار بریجواتر، در یادداشتی که منتشر کرد، اعلام کرد نظم جهانیای که از پایان جنگ جهانی دوم (۱۹۴۵) شکل گرفته بود، عملاً فروپاشیده است. به گفته او، جهان وارد دورهای تازه شده که نه بر پایه قواعد مشترک، بلکه بر اساس قدرت خام، رقابت شدید قدرتهای بزرگ و منطق «زور بر حق» اداره میشود.
دالیو با استناد به اظهارات رهبران سیاسی در کنفرانس امنیتی مونیخ، تأکید میکند که این فروپاشی دیگر یک تحلیل شخصی نیست، بلکه بهطور رسمی از سوی سیاستمداران پذیرفته شده است. صدراعظم آلمان، فریدریش مرتس، اعلام کرده «نظم جهانیای که دههها پابرجا بود، دیگر وجود ندارد». امانوئل مکرون، رئیسجمهور فرانسه، از لزوم آمادگی اروپا برای درگیری سخن گفته و مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، از «دوران جدید ژئوپولیتیک» خبر داده است.
در چارچوب نظری دالیو، جهان وارد مرحله ششم «چرخه بزرگ» شده است؛ مرحلهای که با بینظمی شدید، نبود قواعد قابل اجرا و برخورد قدرتهای بزرگ مشخص میشود. او توضیح میدهد که برخلاف نظامهای داخلی کشورها، در روابط بینالملل قانون الزامآور و داور بیطرفی وجود ندارد و روابط جهانی بیشتر شبیه «قانون جنگل» عمل میکند تا حقوق بینالملل.
دالیو پنج نوع اصلی جنگ را برمیشمارد:
۱. جنگهای تجاری و اقتصادی
۲. جنگهای فناوری
۳. جنگهای ژئوپولیتیک
۴. جنگهای سرمایه و مالی
۵. جنگهای نظامی
او تأکید میکند که فقط یکی از اینها شامل درگیری مسلحانه است، اما همگی در اصل نبرد بر سر ثروت و قدرت هستند. به باور او، پیش از هر جنگ نظامی، معمولاً یک جنگ اقتصادی در قالب تحریمها، مسدودسازی داراییها، محدودیتهای سرمایه و کنترل تجارت آغاز میشود.
دالیو هشدار میدهد:
«دو چیز در مورد جنگ قطعی است؛ اول اینکه هرگز طبق برنامه پیش نمیرود، و دوم اینکه بسیار ویرانگرتر از تصور اولیه خواهد بود.»
از نگاه او، قدرت مالی زیربنای قدرت ژئوپولیتیک است؛ زیرا ثروت امکان تأمین ارتش، کنترل تجارت و نفوذ سیاسی را فراهم میکند.
او خطرناکترین نقطه تنش را رقابت آمریکا و چین، بهویژه بر سر تایوان، میداند؛ جایی که دو قدرت نزدیک به هم، با اختلافات بنیادین و حلناشدنی روبهرو هستند.
برای سرمایهگذاران، مطالعات موردی تاریخی دالیو، آشفتگیهایی را که با تغییرات عمده ژئوپلیتیکی همراه است، برجسته میکند. او خاطرنشان میکند که در زمان جنگ، کنترل سرمایه، تعطیلی بازار، مسدود کردن داراییها و مالیات بالا رایج است و «فروش تمام بدهیها و خرید طلا» از نظر تاریخی یک استراتژی دفاعی در دورههایی بوده است که با قرض گرفتن و خلق پول تأمین مالی شدهاند.
در پایان، دالیو با وجود لحن هشدارآمیز، معتقد است افول اجتنابناپذیر نیست. اگر کشورها مدیریت مالی سالم، انسجام اجتماعی و روابط «برد-برد» را حفظ کنند، میتوان از بدترین سناریوها جلوگیری کرد. با این حال، پیام اصلی او روشن است: نظم مبتنی بر قواعدِ هشتاد سال گذشته، وارد خطرناکترین مرحله خود شده است.
نظرات کاربران