گزارش جدید شورای جهانی طلا نشان میدهد که خرید طلای بانکهای مرکزی در ابتدای سال جاری کاهش یافته است، در حالی که تشدید تنشهای ژئوپلیتیکی، به ویژه درگیریهای خاورمیانه، بر استراتژیهای مدیریت ذخایر تأثیر عمدهای گذاشته است.
شورای جهانی طلا در گزارش سوم مارس خود اعلام کرد که عدم قطعیت ژئوپلیتیکی همچنان یک پسزمینه پایدار برای تقاضای بانکهای مرکزی است و نوسانات بالای ماه ژانویه یک استثنای قابل توجه بود. این شورا پیشبینی کرده است که ۱۰ تا ۱۵ روز آینده در شکلدهی به چشمانداز ژئوپلیتیکی نقش محوری خواهد داشت.
کل خریدهای خالص در ماه ژانویه به پنج تُن رسید که نسبت به میانگین ماهانه ۲۷ تُن در سال ۲۰۲۵ کاهش یافته است. اگرچه نوسانات قیمتی و عوامل فصلی از شتاب این روند کاستهاند، اما شورای جهانی طلا تأکید کرد که بیثباتی مداوم از جمله افزایش اصطکاک میان واشنگتن و تهران، احتمالاً علاقه بخش رسمی به طلا را تا سال ۲۰۲۶ و پس از آن حفظ خواهد کرد.
خریدها عمدتاً در آسیای مرکزی و شرقی و همچنین موسسات منتخبی از اروپای شرقی متمرکز بود. بانک مرکزی ازبکستان داراییهای خود را ۹ تُن افزایش داد و ذخایرش را به ۳۹۹ تُن رساند که معادل ۸۶ درصد از ذخایر آن کشور در ژانویه ۲۰۲۶ است. بانک نگارا مالزی سه تُن طلا خریداری کرد که اولین گسترش ذخایر آن از سال ۲۰۱۸ محسوب میشود. همچنین جمهوری چک و اندونزی هر کدام دو تُن به ذخایر خود افزودند.
چین و صربستان تخصیص خود را به ترتیب یک تُن افزایش دادند که این موضوع روند انباشت چین را به پانزده ماه متوالی رساند و سهم طلا را به نزدیک ۱۰ درصد از کل ذخایر این کشور رساند. در مقابل، روسیه بزرگترین کاهش را با فروش ۹ تُن ثبت کرد و بانک ملی بلغارستان پس از پیوستن بلغارستان به اتحادیه اروپا، دو تُن را به بانک مرکزی اروپا منتقل نمود. قزاقستان و جمهوری قرقیزستان نیز هر کدام یک تُن از ذخایر خود کاستند.
گزارش با این نتیجهگیری به پایان رسید که در سال ۲۰۲۶، یک پایه تقاضای گستردهتر میتواند به عنوان یک ویژگی تعیینکننده ظاهر شود، با مشارکت مجدد مالزی و بازگشت برنامهریزی شده بانک کره به سرمایهگذاریهای مرتبط با طلا. در پسزمینه تشدید تنشهای خاورمیانه و پراکندگی گستردهتر ژئوپلیتیکی، انباشت پایدار از سال ۲۰۲۲ نشان میدهد که بانکهای مرکزی چگونه در میانه یک نظم جهانی در حال تحول، ذخایر خود را موقعیتدهی میکنند.
نظرات کاربران