یک توسعه‌دهنده بیت‌کوین ایده‌ای غیرمعمول برای مقابله با یکی از بزرگ‌ترین تهدیدهای احتمالی آینده این شبکه مطرح کرده است: اگر روزی کامپیوترهای کوانتومی بتوانند کلید خصوصی کیف پول‌های قدیمی را استخراج کنند، مهاجم برای سرقت بیت‌کوین مجبور شود ابتدا از دارایی خودش وثیقه بگذارد.
کوری فیلدز (Cory Fields)، توسعه‌دهنده بیت‌کوین، در پستی در فهرست ایمیلی توسعه‌دهندگان این شبکه در تاریخ ۴ نوامبر مجموعه‌ای از ایده‌ها با عنوان «Quantum Landmines» یا «مین‌های کوانتومی» و دو نوع سازوکار مزایده را مطرح کرده است. او تأکید کرده این پیشنهادها فعلاً صرفاً «آزمایش فکری» هستند و نه یک طرح آماده برای ارتقای بیت‌کوین.
ایده اصلی فیلدز این است که مالک یک کیف پول قدیمی و بالقوه آسیب‌پذیر، قبل از فرا رسیدن دوره‌ای که رایانه‌های کوانتومی بتوانند کلیدهای خصوصی را استخراج کنند، یک مدرک مخفی از مالکیت خود ایجاد کند.
برای مثال، فردی که یک بیت‌کوین در کیف پول قدیمی دارد، می‌تواند یک خروجی کوچک و مقاوم در برابر حملات کوانتومی ایجاد کند که حاوی اثباتی مخفی باشد مبنی بر اینکه او پیش از دوران حملات کوانتومی، کلید خصوصی اصلی را در اختیار داشته است. اگر در آینده مهاجمی با استفاده از کامپیوتر کوانتومی کلید خصوصی آن کیف پول را به دست بیاورد، طبق طرح فیلدز نمی‌تواند مستقیماً بیت‌کوین را برداشت کند.
مهاجم برای انتقال یک بیت‌کوین باید مثلاً یک بیت‌کوین دیگر از دارایی خودش به‌عنوان وثیقه وارد تراکنش کند. سپس مجموع دو بیت‌کوین برای یک دوره مشخص، مثلاً ۳۰ روز، قفل می‌شود. در این مدت اگر صاحب اصلی کیف پول مدرک مخفی خود را ارائه کند، شبکه به او اجازه می‌دهد هر دو بیت‌کوین را به یک آدرس مقاوم در برابر کوانتوم منتقل کند؛ یعنی هم دارایی خودش را پس بگیرد و هم وثیقه مهاجم را تصاحب کند.
نکته کلیدی اینجاست که مهاجم از قبل نمی‌داند کدام کیف پول‌ها چنین «مین» مخفی‌ای دارند. بنابراین حتی در صورت موفقیت در استخراج کلید خصوصی، ممکن است به‌جای سود، دارایی خودش را هم از دست بدهد.
این روش فقط زمانی کار می‌کند که صاحب کیف پول از قبل برای آن آماده شده باشد. بنابراین بیت‌کوین‌هایی که کلیدشان سال‌هاست گم شده یا صاحبانشان دیگر در دسترس نیستند، با این روش محافظت نمی‌شوند. فیلدز برای این دسته از دارایی‌ها دو ایده دیگر مطرح کرده است: «Staked Auction» و «Sats Auction».
در مدل Staked Auction، افراد می‌توانند پیش از دوران حملات کوانتومی برای کیف پول‌های قدیمی و مشکوک به گم‌شدن، پیشنهادهایی همراه با وثیقه ثبت کنند. اگر مهاجم در آینده تلاش کند دارایی چنین کیف پولی را منتقل کند، پیشنهاددهندگان می‌توانند وارد فرایند چالش شوند.
هدف این سازوکار لزوماً بازگرداندن بیت‌کوین به صاحب اصلی نیست؛ بلکه کاهش انگیزه اقتصادی مهاجم است تا سرقت از کیف پول‌های قدیمی به یک معامله با سود تضمین‌شده تبدیل نشود.
امضای تراکنش‌های بیت‌کوین بر پایه رمزنگاری کلید عمومی کار می‌کند. رایانه‌های امروزی عملاً نمی‌توانند از روی کلید عمومی، کلید خصوصی را محاسبه کنند. اما یک رایانه کوانتومی بسیار قدرتمند، در تئوری می‌تواند با استفاده از الگوریتم Shor این مسئله را حل کند و در نتیجه کنترل برخی کیف پول‌های آسیب‌پذیر را به دست بگیرد. با این حال، در حال حاضر هیچ رایانه کوانتومی عمومی و اثبات‌شده‌ای وجود ندارد که بتواند بیت‌کوین را با این روش سرقت کند و زمان رسیدن به چنین نقطه‌ای نیز مشخص نیست.
هیچ‌یک از این سازوکارها امروز در شبکه بیت‌کوین وجود ندارند. برای اجرای چنین طرحی، بیت‌کوین ابتدا باید روش‌هایی برای ساخت و استفاده از کیف پول‌های مقاوم در برابر کوانتوم اضافه کند. سپس قوانین اجماع شبکه باید بتوانند وثیقه، دوره انتظار، تراکنش‌های بازیابی و مزایده‌ها را اجرا کنند. فیلدز گفته برخی از این تغییرات ممکن است از طریق یک Soft Fork امکان‌پذیر باشند، اما هنوز طراحی فنی نهایی، کد اجرایی یا زمان‌بندی مشخصی برای فعال‌سازی آنها ارائه نشده است.
در نتیجه، «مین کوانتومی» فعلاً بیشتر تلاشی برای پاسخ به یک پرسش آینده‌نگرانه است: اگر روزی امضای فعلی بیت‌کوین در برابر رایانه‌های کوانتومی آسیب‌پذیر شود، چگونه می‌توان کاری کرد که سرقت برای مهاجم از نظر اقتصادی به یک قمار پرهزینه تبدیل شود؟
نظرات کاربران