ویتالیک بوترین با هشدار درباره آسیبپذیریهای کوانتومی اتریوم، همزمان با انتشار نقشه راه «استرامپ» از برنامهای چندساله برای ارتقای امنیت، افزایش سرعت و مقاومت در برابر نهدید کوانتومی تا سال ۲۰۲۹ خبر داد.
بوترین بنیانگذار مشترک اتریوم، جزئیات برنامهای مرحلهای برای مقاومسازی این شبکه در برابر تهدیدات رایانش کوانتومی را تشریح کرد. این برنامه همزمان با معرفی سند «Ethereum Strawmap» توسط جاستین دریک ارائه شده است. این سند شامل هفت هاردفورک برنامهریزیشده تا سال ۲۰۲۹ است و بر نهاییسازی سریعتر تراکنشها، افزایش توان عملیاتی، حریم خصوصی بومی و بهرهگیری از رمزنگاری پساکوانتومی تمرکز دارد.
بوترین چهار بخش آسیبپذیر در برابر رایانش کوانتومی را در اتریوم برشمرد که شامل امضاهای BLS در لایه اجماع، سازوکار دسترسیپذیری داده مبتنی بر KZG، امضاهای ECDSA برای حسابهای برونمالکیتی و اثباتهای لایه کاربرد مبتنی بر KZG یا Groth16 میشود. او تأکید کرد این اجزا میتوانند بهصورت تدریجی و از طریق ارتقاهای هماهنگ پروتکل جایگزین شوند و نیازی به بازنگری یکباره کل شبکه نیست.
در بخش اجماع، پیشنهاد جایگزینی امضاهای BLS با امضاهای مبتنی بر تابع هش مانند گونههای Winternitz مطرح شده است. همچنین استفاده از STARK برای تجمیع در چارچوب اجماع سبک پیشنهاد شده است. بوترین اشاره کرد انتخاب تابع هش مناسب اهمیت بالایی دارد و گزینههایی مانند Poseidon2 با دورهای بیشتر، Poseidon1 یا BLAKE3 میتوانند مدنظر قرار گیرند.
در حوزه دسترسیپذیری داده، اتریوم اکنون از تعهدات KZG استفاده میکند. هرچند STARK میتواند جایگزین شود، اما چالشهایی در نمونهبرداری دوبعدی داده ایجاد میکند. بوترین اعلام کرد استفاده از PeerDAS و نمونهبرداری یکبعدی با رویکرد مقیاسپذیری محافظهکارانه اتریوم سازگارتر است.
در زمینه حسابها، او به انتزاع حساب بومی تحت EIP-8141 اشاره کرد که امکان استفاده از طرحهای امضای مقاوم در برابر کوانتوم را فراهم میکند. به گفته وی، تأیید امضاهای مبتنی بر هش حدود ۲۰۰,۰۰۰ گس هزینه دارد، در حالی که این رقم برای ECDSA حدود ۳,۰۰۰ گس است. همچنین استفاده از امضاهای مبتنی بر شبکه و پیشکامپایلهای ریاضی برداری برای کاهش هزینه گس پیشنهاد شده است.
جاستین دریک، پژوهشگر بنیاد اتریوم، اعلام کرد این نقشه راه پنج هدف کلان را دنبال میکند که شامل لایه اول سریع، توان عملیاتی گیگاگرسی در لایه اول، مقیاسپذیری تراگاگرسی در لایه دوم، امنیت پساکوانتومی و تراکنشهای خصوصی در لایه اول است. بر اساس این برنامه، هدف رسیدن به ۱۰,۰۰۰ تراکنش در ثانیه در لایه اول و ۱۰ میلیون تراکنش در ثانیه در لایههای دوم تعیین شده و زمان نهاییسازی به بازه ۶ تا ۱۶ ثانیه کاهش مییابد.
نظرات کاربران