رفتار اخیر شاخص دلار (DXY) در محدوده ۱۰۰، نشانههای واضحی از تناقض و سردرگمی را میان معاملهگران بازار ارز به نمایش گذاشته است. در نیمه اول هفته، دلار با قدرت تا مرز روانی ۱۰۰.۰۰ بالا رفت، اما درست زمانی که معاملهگران انتظار ادامه این صعود را داشتند، انتشار آمار اقتصادی ضعیف ترمز دلار را کشید و مسیر حرکتی آن را معکوس کرد.
چرا شاخص دلار پس از ثبت سقفهای جدید عقبنشینی کرد؟ آیا فشار دادههای اقتصادی مانع ادامه رشد دلار خواهد شد یا موضعگیریهای سرسختانه اعضای فدرال رزرو دوباره قیمت را بالا میکشد؟
واقعیت این است که در حال حاضر، بازار ارز در میان دو نیروی متضادگرفتار است. از یک طرف دادههای ضعیف خردهفروشی و افت تورم میل به کاهش ارزش دلار دارند، اما از طرف دیگر ریسکهای خاورمیانه و دیدگاههای انقباضی برخی اعضای فدرال رزرو مانع ریزش سنگین آن میشوند.
برای درک بهتر مسیر پیش رو، ابتدا ساختار تکنیکال چارت شاخص دلار را بررسی میکنیم و سپس سراغ جنبههای بنیادی، گزارشهای CFTC و دادههای اقتصادی میرویم.
در این مقاله چه میخوانید؟ (خلاصه در یک نگاه)
- شاخص دلار پس از لمس مرز ۱۰۰، با افت آمار خردهفروشی و کاهش تورم به ۹۹.۶۳۶ دلار اصلاح کرد، اما ریسکهای خاورمیانه مانع ریزش شدید آن شدند.
- ساختار تکنیکال چارت نشاندهنده احتمال یک رشد موقت به محدوده ۱۰۰.۵۰۰ (FVG) و سپس ادامه مسیر نزولی به سمت اهداف ۹۹.۰۵۶ و ۹۶.۵۰۰ دلار تا پایان سال است.
- کاهش تورم هسته به ۲.۵ درصد و افت آمار خردهفروشی سناریوی کاهش نرخ بهره را تقویت میکنند، اما تنشهای ژئوپلیتیک و رشد قیمت نفت مانع افت سریع دلار شدهاند.
- اکثر اعضای فدرال رزرو همچنان لحنی انقباضی دارند؛ بهطوریکه برخی اعضا نظیر بت همک خواستار افزایش نرخ بهره برای مهار تورم هستند.
- طبق گزارش CFTC، خالص پوزیشنهای صعودی معاملهگران بزرگ به ۲۲.۵ هزار قرارداد رسیده که نشاندهنده اعتماد قاطع به دلار در صورت انتشار اخبار مثبت است.
- رویدادهای اصلی پیشرو شامل انتشار صورتجلسه نشست قبلی FOMC و سخنرانی مقامات فدرال رزرو خواهد بود که نوسانات بعدی بازار ارز را رقم میزنند.
تحلیل تکنیکال شاخص دلار (DXY)
بررسی چارت ۴ ساعته شاخص دلار نشان میدهد قیمت در حال حاضر محدوده ۹۹.۶۳۶ را لمس کرده و دقیقاً بالای زون تقاضا (Demand) در محدوده ۹۹.۵۰۰ قرار دارد.
دیدگاه کلی بازار برای پایان سال ۲۰۲۶، حرکت به سمت دلار ضعیفتر و ریزش قیمت تا محدوده ۹۶.۵۰۰ است. ساختار فعلی چارت نیز سناریویی را تقویت میکند که طی آن ممکن است یک رشد موقت تا سطوح بالاتر رخ دهد و سپس مسیر نزولی ادامه پیدا کند.
سطوح و نواحی حساس روی چارت
- منطقه تقاضای فعلی (Demand Zone): محدوده ۹۹.۵۰۰ که قیمت فعلاً بالای آن حفظ شده است و نقش حمایت نزدیک را ایفا میکند.
- ناحیه خلاء ارزش منصفانه (FVG): محدوده ۱۰۰.۵۰۰ که در صورت رشد موقت، به عنوان اولین سطح پرپریمیوم برای فروش عمل خواهد کرد.
- منطقه بلاک شکسته نزولی (Breaker Bear): محدوده ۱۰۱.۰۰۰ تا ۱۰۱.۵۰۰ که یک سد مقاوتی بسیار سنگین محسوب میشود.
- سطوح نقدینگی سمت فروش (SSL): سطوح ۹۹.۰۵۶ و ۹۷.۶۳۰ که اهداف بعدی نزول در صورت از دست رفتن حمایتها هستند.
- سطح تقاضای پایینی: محدوده ۹۶.۵۰۰ که تارگت نهایی سناریوی نزولی تا پایان سال است.
سناریوی محتمل حرکتی
طبق الگوی رسم شده روی چارت، احتمال دارد شاخص دلار ابتدا از منطقه تقاضای ۹۹.۵۰۰ یک برگشت صعودی موقت را تا محدوده ۱۰۰.۰۸۵ و سپس FVG در سطح ۱۰۰.۵۰۰ ثبت کند. در صورت برخورد به این نواحی و تایید ضعف خریداران، موج نزولی جدیدی شکل خواهد گرفت که قیمت را به سمت سطوح نقدینگی پایینتر در ۹۹.۰۵۶ و در نهایت محدوده ۹۶.۵۰۰ هدایت خواهد کرد.

عوامل موثر بر جهتگیری دلار
برای درک بهتر رفتار قیمت در این سطوح تکنیکال، باید دید چه فاکتورهایی بازار را به سمت پایین میکشند و چه عواملی توانایی حمایت از دلار را دارند.
فاکتورهایی که سناریوی افت دلار را تقویت میکنند
اجماع عامه بازار بر این است که دلار تا پایان سال به سمت محدوده ۹۶.۵۰۰ حرکت کند. دادههای اخیر اقتصادی نیز این دیدگاه را تایید میکنند. شاخص تورم هسته (Core CPI) در ماه ژوئیه به ۲.۵ درصد کاهش یافت که پایینترین سطح سالانه محسوب میشود. همچنین آمار خردهفروشی ماه ژوئیه ضعیفتر از انتظارات منتشر شد و فشارها برای افزایش نرخ بهره در نشست سپتامبر را کاهش داد. در کنار این موارد، صعود قاطعانه طلا و قرار گرفتن شاخص توان نسبی (RSI) دلار زیر سطح ۵۰، از ضعف مومنتوم صعودی خبر میدهند.
فاکتورهایی که میتوانند دلار را قوی نگه دارند
با وجود دادههای ضعیف اقتصادی، برخی عوامل اجازه افت سریع به دلار نمیدهند. در آخرین نشست FOMC رأیگیری با نتیجه ۹ به ۳ انجام شد که نشان میدهد سه نفر از اعضا خواهان افزایش نرخ بهره بودند. حتی بانک JPMorgan در حال حاضر شانس یک افزایش ۲۵ نقطه پایانی در نشست سپتامبر را مطرح کرده است. از طرفی، شوک قیمت نفت در خاورمیانه دوباره ترس از تورم را زنده کرده است. این تقابل میان کاهش نرخهای بهره و افزایش ریسکهای ژئوپلیتیک باعث فشردهسازی قیمت در محدوده فعلی شده است.

موضعگیری اعضای فدرال رزرو
بررسی اظهارات هفته گذشته مقامات فدرال رزرو نشان میدهد که اکثریت آنها همچنان لحنی انقباضی دارند و مهار تورم را اولویت اول خود میدانند. با اینکه بازار کار کمی نرم شده، اما اقتصاد همچنان تابآوری دارد و همین موضوع عجله برای کاهش نرخ بهره را از بین برده است.
بت همک (از فدرال رزرو کلیولند) تندترین سیگنال صعودی را صادر کرد و صراحتاً گفت فدرال رزرو باید همین حالا نرخ بهره را بالا ببرد. او معتقد است تورم همچنان ریشهدار است و فشارهای قیمتی ناشی از اختلالات عرضه طولانیتر از حد انتظار شدهاند. سوزان کالینز (از فدرال رزرو بوستون) نیز اعلام کرد در صورت بالا ماندن تورم، از افزایش نرخ بهره در نشست سپتامبر حمایت خواهد کرد.
در سمت مقابل، توماس بارکین (از فدرال رزرو ریچموند) موضع میانه و متعادلتری داشت و اعلام کرد احتمال دارد اثر تعرفهها و نفت کمرنگ شود، اما هنوز مشخص نیست که برای ثبات قیمتها کاهش تقاضا کافی است یا باید نرخ بهره دوباره رشد کند. آستن گولزبی (از فدرال رزرو شیکاگو) نیز نرمترین لحن را داشت و از کاهش تورم استقبال کرد و نوسانات قیمتی را موقتی دانست.
مجموع این اظهارات نشان میدهد که فدرال رزرو اصلاً آماده کاهش نرخ بهره نیست و سناریوی افزایش نرخ بهره در نشست سپتامبر هنوز روی میز قرار دارد.
گزارش CFTC
یکی از نکات برجسته هفته گذشته، دادههای کمیسیون معاملات فیوچرکالای آمریکا (CFTC) بود که از تقویت چشمگیر احساسات صعودی نسبت به دلار خبر میدهد.
خالص پوزیشنهای صعودی (Net Longs) با رشد ۵.۳ هزار قراردادی از ۱۷.۲ هزار به ۲۲.۵ هزار قرارداد رسید که بزرگترین رشد هفتگی در چند ماه اخیر است. نکته جالب اینجاست که این رشد در حالی رخ داده که کل حجم قراردادهای باز (Open Interest) از ۵۸.۳ هزار به ۵۲.۲ هزار کاهش یافته است.
این ترکیب یعنی افزایش خریدهای خالص همزمان با کاهش کل قراردادها، نشان میدهد که تمرکز خریداران روی پوزیشنهای صعودی بسیار بالا رفته و به ۴۳.۱ درصد رسیده است. شاخص صدک پوزیشنهای خالص نیز روی عدد ۷۴.۳ قرار گرفته که بالاترین سطح صعودی در سال جاری را نشان میدهد. معاملهگران بزرگ قاطعیت بسیار بیشتری روی رشد دلار پیدا کردهاند و در صورت انتشار دادههای مثبت، پتانسیل جهش قیمت وجود خواهد داشت.

چالش «گام آخر تورم» و رویدادهای هفته پیش رو
انتشار آمار تورم ژوئیه رویداد اصلی هفته گذشته بود. تورم مصرفکننده (CPI) عدد ۳.۴ درصد و تورم هسته عدد ۲.۵ درصد سالانه را ثبت کردند که دقیقاً طبق پیشبینیها بود.
اگرچه تورم نسبت به سقفهای قبلی افت کرده، اما گام آخر کاهش تورم همیشه سختترین مرحله است. پایین آوردن تورم از ۳ درصد به هدف ۲ درصدی فدرال رزرو فوقالعاده دشواراست، به ویژه اینکه تنشهای خاورمیانه و قیمت نفت این مسیر را ناهموارتر کردهاند. همچنین آمار ضعیفتر بازار کار باعث شده تا دیدگاه استثنایی بودن اقتصاد آمریکا کمی تضعیف شود، هرچند سیاستگذاران فدرال رزرو نشان دادهاند که به راحتی از هدف تورمی خود دست برنمیدارند.
برای هفته پیش رو، تمام توجهات معاملهگران بازار ارز به دو رویداد معطوف خواهد بود:
- انتشار صورتجلسه نشست FOMC (روز چهارشنبه): این سند جزئیات دقیق مباحثات اعضای فدرال رزرو در نشست قبلی را افشا میکند و مشخص خواهد کرد چه تعداد از اعضا موافق افزایش مجدد نرخ بهره هستند.
- سخنرانیهای اعضای فدرال رزرو: صحبتهای مقامات مرکزی در طول هفته میتواند نوسانات لحظهای شدیدی روی شاخص دلار ایجاد کند.
جمع بندی و دیدگاه معاملاتی DXY
شاخص دلار در حال حاضر در یک نقطه عطف قرار دارد. از یک طرف، پایداری تورم، ریسکهای قیمت نفت و لحن انقباضی اعضای فدرال رزرو از رشد مقطعی دلار حمایت میکنند و میتوانند قیمت را تا نواحی FVG در ۱۰۰.۵۰۰ بالا بکشند.
اما از طرف دیگر، آمار ضعیف خردهفروشی، افت تورم هسته و دیدگاه کلی بانکها نشان میدهد که روند بلندمدت دلار به سمت ضعیف شدن است. بنابراین، هرگونه صعود موقت به سمت محدوده ۱۰۰.۵ یا ۱۰۱.۰۰۰ میتواند به عنوان یک فرصت مناسب برای سناریوی ریزش قیمت به سمت سطوح ۹۹.۰۵۶ و در نهایت محدوده ۹۶.۵۰۰ در نظر گرفته شود.
هیچ تحلیل قطعی در مورد بازارهای مالی وجود ندارد. تمامی موارد ذکر شده صرفاً به منظور اطلاعرسانی منتشر گردیده و این مطلب هیچگونه پیشنهاد خرید یا فروشی برای معاملهگران محسوب نمیشود. افراد باید نسبت به ریسکهای ذاتی بازارهای مالی آگاهی داشته باشند و قبل از اقدام به هرگونه سرمایهگذاری از تصمیم خود مطمئن شوند. ایران بروکر نسبت به ضرر و زیان احتمالی شما هیچگونه مسئولیتی را نمیپذیرد.

نظرات کاربران