در شرایطی که بازار ارزهای دیجیتال همچنان با کاهش نقدشوندگی و ضعف تقاضا دستوپنجه نرم میکند، دادههای تازه نشان میدهد آزادسازی توکنها در روزها و هفتههای آینده میتواند به یکی از مهمترین متغیرهای کوتاهمدت بازار تبدیل شود. این آنلاکها، عرضه جدیدی را وارد چرخه معاملات میکنند؛ عاملی که بهویژه در بازارهای ضعیف، میتواند نوسانات قیمتی را تشدید کند.
بر اساس دادهها، آنچه اهمیت دارد فقط ارزش دلاری توکنهای آزادشده نیست، بلکه نسبت آنها به عرضه در گردش هر پروژه است. حتی آنلاکهای نسبتاً کوچک، اگر سهم بالایی از عرضه فعال بازار داشته باشند، میتوانند فشار فروش ایجاد کنند.
در میان پروژههای بزرگ، آپتوس با آزادسازی حدود ۱۲.۱ میلیون دلار توکن، کمتر از یک درصد عرضه در گردش خود را وارد بازار میکند؛ موضوعی که اثر ساختاری آن را محدود نگه میدارد. آوالنچ نیز با آنلاک تقریبی ۱۵.۲ میلیون دلار، تنها ۰.۳۲ درصد از عرضه در گردش را افزایش میدهد. آربیتروم با نسبت حدود ۱.۸ درصد، در موقعیتی میانی قرار دارد.
در پروژههای با ارزش بازار متوسط، شرایط حساستر است. لیرزیرو با آنلاک حدود ۴۴.۷ میلیون دلار، نزدیک به ۶ درصد عرضه در گردش را آزاد میکند؛ در حالی که کمتر از نیمی از کل عرضه آن تاکنون منتشر شده است. ژوپیتر (JUP) نیز با آزادسازی ۴۰.۷ میلیون دلار و سهمی نزدیک به ۸ درصد از عرضه در گردش، در کانون توجه بازار قرار دارد.
در پروژههای کوچکتر، فشار عرضه شدیدتر است. وایزیوای (YZY) با آنلاک بیش از ۱۷ درصد از عرضه در گردش، یکی از حساسترین موارد این تقویم محسوب میشود. پروژههایی مانند کایتو (KAITO) و امبیجی (MBG) نیز به دلیل نسبت بالای توکنهای آزادشونده، مستعد نوسانات بالاتر هستند.
در مجموع، هرچند آزادسازی توکنها بهتنهایی ارزش بلندمدت پروژهها را تعیین نمیکند، اما در فضای فعلی بازار، زمانبندی و مکانیزم عرضه میتواند نقش تعیینکنندهای در رفتار کوتاهمدت قیمتها داشته باشد.
نظرات کاربران