داروی تلخ طلای جهانی؛ چرا اصلاح قیمت به نفع صعود بعدی است؟ گزارش کیتکو ۴ مهر

بازار طلای جهانی هفته‌ای پر فراز و نشیب و سرشار از بیم و امید را به پایان رساند. هفته‌ای که با تلاش‌های خریداران برای تثبیت قیمت در بالای کانال ۴,۳۵۰ دلار آغاز شد، اما در ادامه زیر فشار سنگین بازده خزانه‌داری آمریکا، انتظارات انقباضی پررنگ از سوی فدرال رزرو و نگرانی‌های مداوم از تورم انرژی و تنش‌های خاورمیانه، ناچار به ریزش شد. برای درک آنچه در این روزها بر طلای جهانی می‌گذرد، باید روایت این بازار را از لحظه بازگشایی نمادها تا راهروهای پیچیده وال‌استریت و بازارهای اوراق بدهی دنبال کرد.

روایتی از پنج روز پرالتهاب

طلای جهانی کار خود را در قیمت ۴,۳۸۳.۴۴ دلار به ازای هر اونس استارت زد. معامله‌گران که با نگرانی اخبار دیپلماسی خاورمیانه و ریسک‌های اطراف تنگه هرمز را دنبال می‌کردند، تقاضا برای دارایی امن را بالا بردند و قیمت را در همان ساعات نخستین به سقف هفتگی ۴,۳۸۸.۵۱ دلار رساندند. اما این هیجان صعودی خیلی زود فروکش کرد و فروشندگان لجام بازار را در دست گرفتند.

با رسیدن روزهای دوشنبه و سه شنبه، جریان ریسک‌پذیری در بازارهای سهام جان گرفت، شاخص دلار تقویت شد و صعود بازده اوراق قرضه، جاذبه طلا را به عنوان دارایی بدون بهره کاهش داد. اگرچه فلز زرد در اواسط هفته سعی کرد حمایت‌های خود را حفظ کند، اما اظهارات تند مقامات فدرال رزرو و پایداری سایه تورم (به‌ویژه پس از افزایش ۰.۲۵ درصدی نرخ بهره در هفته گذشته) این باور را در ذهن معامله‌گران تثبیت کرد که چرخه انقباض پولی هنوز به پایان نرسیده است.

با نزدیک شدن به چهارشنبه و پنجشنبه، فشار فروش شتاب بالایی گرفت. صعود نرخ بازده خزانه‌داری، هزینه فرصت نگهداری شمش طلا را به شدت بالا برد. قیمت با شکستن مرز روانی ۴,۳۰۰ دلار تا کف هفتگی ۴,۲۴۴.۶۳ دلار پایین کشیده شد، نقطه‌ای که بالاخره خریداران وارد میدان شدند و مانع از سقوط بیشتر شدند.

در آخرین روز معاملاتی یعنی جمعه، با تعدیل نسبی قیمت نفت، افت جزئی دلار و امیدواری‌های تازه به گشایش‌های دیپلماتیک میان ایران و آمریکا، طلا توانست کمی نفس بکشد و بخشی از زیان‌های خود را جبران کند. اما این بازگشت انرژی کافی نداشت و طلای جهانی نتوانست پیش از بسته شدن پنجره هفتگی، کانال ۴,۳۰۰ دلار را پس بگیرد تا همه‌چیز به داده‌های سرنوشت‌ساز هفته آینده موکول شود.

نظرسنجی هفتگی کیتکو

آینده نزدیک طلا به کدام سمت سنگینی خواهد کرد؟
پاسخ به این پرسش، بزرگ‌ترین کارشناسان بازار را نیز دچار تردید کرده است. تازه‌ترین نظرسنجی هفتگی کیتکو نشان می‌دهد پس از هفته گذشته که تمام تحلیل‌گران وال‌استریت یک‌صدا صعودی بودند، این بار نوعی چنددستگی و سردرگمی میان متخصصان حاکم شده است.

از میان ۱۴ تحلیل‌گر ارشد شرکت‌کننده در نظرسنجی وال‌استریت:

• ۳۶ درصد (۵ نفر): پیش‌بینی می‌کنند طلا در هفته آینده جان تازه‌ای گرفته و صعودی شود.
• ۲۹ درصد (۴ نفر): اعتقاد دارند فشار فروش ادامه خواهد یافت و طلا سطوح پایین‌تری را لمس خواهد کرد.
• ۳۶ درصد (۵ نفر): روند حرکت را نوسانی، کم‌حجم و بدون جهت مشخص ارزیابی می‌کنند.

در سمت دیگر این کفه، یعنی در میان معامله‌گران خرد مین‌استریت، فضا کاملاً متفاوت است. از مجموع ۱۵۲ رای ثبت‌شده در نظرسنجی آنلاین، ۵۷ درصد (۸۶ نفر) همچنان به صعود قیمت طلا ایمان دارند، ۲۳ درصد (۳۵ نفر) انتظار افت قیمت را می‌کشند و ۲۰ درصد (۳۱ نفر) حرکت رنج را پیش‌بینی می‌کنند. این شکاف عمیق میان تردید تحلیل‌گران حرفه‌ای و اعتماد معامله‌گران خرد، نشان‌دهنده حساسیت لحظه‌ای بازار نسبت به رویدادهای اقتصادی پیش‌رو است.

تحلیلگران برجسته چه میگویند؟

• مارک چندلر (مدیرعامل Bannockburn Global Forex): او معتقد است وزنه انتظارات انقباضی بازار از فدرال رزرو بیش از حد سنگین شده و آمارهای آینده (نظیر کاهش نسبی شاخص تورم PCE به دلیل تغییرات روش‌شناسی و تضعیف رشد اشتغال در سپتامبر) می‌تواند فضا را به نفع طلا تغییر دهد. البته او تاکید می‌کند که طلا برای ثبت یک موج جدی، حتماً باید بالای سطح ۴,۴۰۰ دلار تثبیت شود.
• دارین نیوزام (تحلیل‌گر ارشد Barchart.com): او با اشاره به اشباع فروش در نمودار روزانه قراردادهای فیوچرز دسامبر، به صعود طلا رای می‌دهد و یادآور می‌شود که از نظر بنیادی هیچ تغییری رخ نداده. تورم بالاست، بازده اوراق رشد می‌کند و بانک‌های مرکزی همچنان خریدار پرشور طلا هستند.
• ریچ چکان (رئیس Asset Strategies International): او دلیل صعود طلا را یک مسئله کاملاً روشن می‌داند؛ فدرال رزرو نمی‌تواند نرخ‌ها را تا ابد بالا ببرد، چرا که هزینه پرداخت سود بدهی‌های ۴۰ تریلیون دلاری آمریکا به ۱.۶ تریلیون دلار در سال رسیده است. با ادامه هزینه‌کردهای بی‌رویه کنگره، طلا چاره‌ای جز رشد ندارد.
• جیمز استنلی (استراتژیست ارشد Forex.com): او دیدگاهی نزولی دارد و معتقد است فشار بازده اوراق به این زودی‌ها فروکش نمی‌کند. استنلی بر این باور است که یک جهش دیگر در بازدهی‌ها می‌تواند طلا را به کف حمایتی ۴,۱۰۰ دلار (مقاومت سرسخت ماه اوت) برساند که نقطه‌ای بسیار جذاب برای ورود خریداران بلندمدت خواهد بود.
• آدام باتن (مدیر استراتژی ارز در investingLive): باتن سال ۲۰۲۶ را یک داستان دو بخشی برای طلا می‌داند. پس از موج تاریخی قیمت و عبور از مرز ۵,۰۰۰ دلار در ماه‌های نخستین سال، بازار اکنون در فاز تثبیت به سر می‌برد. به عقیده او، نوسان طلا در محدوده ۴,۵۰۰ تا ۴,۷۰۰ دلار اتفاق بدی نیست و محرک‌های بنیادی و ساختاری طلا همچنان در قدرتمندترین حالت تاریخی خود قرار دارند.

تحول در قواعد بازی

برای درک رفتارهای غیرمنتظره طلا در کانال‌های بالای ۴,۰۰۰ دلار، باید از چارچوب‌های سنتی تحلیل فاصله گرفت. کوین گریدی، رئیس مؤسسه Phoenix Futures and Options، معتقد است که نگاه کردن به خطوط و الگوهای تکنیکال در شرایط فعلی کافی نیست و باید تحولات بازار اوراق بدهی و اوضاع خاورمیانه را زیر ذره‌بین گذاشت.

به باور گریدی، ما وارد «عصر جدیدی» برای طلا شده‌ایم. دوره‌ای که دیگر نرخ‌های بهره بالا نمی‌توانند مانند گذشته مانع رشد قیمت شوند. او اشاره می‌کند که صعود بازده اوراق تنها حاصل تورم یا تنش با ایران نیست، بلکه حجم عظیم بدهی‌های ملی آمریکا و رقابت شرکت‌های بزرگ فناوری بازار را تغییر داده است. وقتی ابرشرکت‌هایی مانند گوگل اوراق قرضه ۱۰ ساله با نرخ ۶.۴ درصد عرضه می‌کنند یا ارزش اعتباری مایکروسافت از دولت آمریکا بالاتر می‌رود، اوراق خزانه‌داری با چالش جذابیتی روبه‌رو می‌شوند.

گریدی بر این باور است که طلا برای ساختن پایه‌های صعودی محکم‌تر، نیازمند دست‌وپنجه نرم کردن با فشارهای فعلی است. او از یک اصطلاح معامله‌گری قدیمی استفاده می‌کند:

بازار در حال حاضر مشغول تجدید قوا و هضم شرایط سخت است! هیچ معامله‌گری اصلاح، درجا زدن یا فشارهای قیمتی را دوست ندارد، اما این دقیقا همان داروی تلخی است که بازار برای تجدید توان، اصلاح ساختار و حفظ سلامت بلندمدت خود باید مصرف کند.

از نظر گریدی، ریزش قیمت اونس طلا و محک خوردن سطوح حمایتی (نظیر آنچه در بازگشت به زیر ۴,۰۰۰ دلار رخ داد)، موج تازه‌ای از تقاضای سنگین را بیدار می‌کند و انرژی لازم برای جهش‌های بعدی را فراهم می‌سازد.

در همین راستا، الکس کوپتسیکویچ، تحلیل‌گر FxPro، به ریزش قیمت طلا به زیر میانگین متحرک ۵۰ روزه و شکستن خط روند صعودی از ماه ژوئیه اشاره کرده و علت اصلی آن را سخت‌تر شدن چشم‌انداز پولی می‌داند. اکنون معامله‌گران شانس بالای ۵۰ درصد قائل هستند که فدرال رزرو طی ۱۲ ماه آینده چهار بار دیگر نرخ بهره را افزایش دهد و متوسط نرخ را به ۴.۷۷ درصد برساند. کوپتسیکویچ با شبیه‌سازی این شرایط با دوره‌های تاریخی ۲۰۰۶ و ۱۹۹۴ یادآور می‌شود که فازهای سنگین انقباضی همواره حرکت‌های صعودی طلا را موقتاً دچار وقفه و تثبیت کرده‌اند.

تقویم اقتصادی هفته پیش‌رو

تمام توجهات معامله‌گران طلای جهانی اکنون به پنج روز کاری آینده و تقویم اقتصادی فوق‌العاده شلوغ ایالات متحده دوخته شده است. آمارهایی که مشخص خواهند کرد فدرال رزرو چقدر در ادامه مسیر انقباضی خود جدی خواهد بود:

• سه شنبه: هفته با تصمیم‌گیری نرخ بهره بانک مرکزی استرالیا آغاز شده و در ادامه با انتشار شاخص اعتماد مصرف‌کننده آمریکا و آمار فرصت‌های شغلی JOLTS پیگیری می‌شود.
• چهارشنبه: روز داده‌های سنگین کلان؛ آمار اشتغال بخش خصوصی ADP، نسخه نهایی رشد اقتصادی (GDP) سه ماهه دوم و از همه مهم‌تر شاخص تورم PCE (سنجه محبوب فدرال رزرو برای بررسی تورم) منتشر خواهند شد.
• پنجشنبه: معامله‌گران شاخص مدیران خرید بخش ساخت‌وساز (ISM Manufacturing PMI) ماه سپتامبر و آمار هفتگی مدعیان بیمه بیکاری را بررسی خواهند کرد.
• جمعه: گزارش سرنوشت‌ساز و پایان‌بخش هفته، یعنی آمار اشتغال بخش غیرکشاورزی (NFP) ماه سپتامبر خواهد بود. آماری که می‌تواند جهت حرکت بعدی دلار، بازده اوراق و در نهایت سرنوشت طلا را روشن کند.

جمع بندی؛ طلا در مسیر کدام سناریو قدم میزند؟

مرور جامع تحولات هفته نشان می‌دهد که طلای جهانی نه در حال فروپاشی، بلکه در حال طی کردن یک فاز تثبیت ساختاری و هضم نرخ‌های بالا است. از یک سو، خرید مستمر بانک‌های مرکزی، بحران بدهی‌های سنگین دولتی و ریسک‌های ژئوپلیتیک به عنوان یک سپر حمایتی پرقدرت عمل می‌کنند و از سوی دیگر، بازدهی‌های چشمگیر اوراق قرضه اجازه جهش‌های ناگهانی را نمی‌دهند.

اگر داده‌های کلان هفته آینده (به‌ویژه تورم PCE و گزارش اشتغال NFP)‌ نشانه‌هایی از کاهش فشار تورمی یا تعدیل در بازار کار را ثبت کنند، طلا می‌تواند به سرعت مرز ۴,۳۰۰ دلار را پس گرفته و به سمت هدف ۴,۴۰۰ دلار حرکت کند. اما در صورت غلبه آمارهای پرقدرت اقتصادی، احتمال اصلاح بیشتر تا سطوح حمایتی ۴,۲۰۰ یا ۴,۱۰‌۰ دلار وجود خواهد داشت. اصلاحی که از دیدگاه بزرگ‌ترین تحلیل‌گران، نه یک شکست، بلکه فرآیند «تجدید توان» و آمادگی برای موج صعودی بعدی خواهد بود.